Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Συλλαλητήριο Πέμπτη 2 Μάρτη, 6μμ, Προπύλαια. ΟΧΙ στα νέα μέτρα, το 4ο μνημόνιο, την κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλουν κυβέρνηση-Ε.Ε.-ΔΝΤ-κεφάλαιο!


Έξω η τρόικα
 Ο λαός οργανωμένος να βγει στο προσκήνιο
Συλλαλητήριο Πέμπτη 2 Μάρτη, 6μμ, Προπύλαια
Σε μια ακόμα κακόγουστη παράσταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τους δανειστές, οι κόκκινες γραμμές κατέρρευσαν ξανά και ο «έντιμος συμβιβασμός» προμηνύει νέα δυσβάστακτα μέτρα για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους και τη νεολαία. Η τρόικα καταφτάνει πάλι στην Αθήνα προκειμένου να συγκεκριμενοποιήσει την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη που δεν αποτελεί μόνο έναν νέο γύρο μέτρων, αλλά και την επίσημη θεσμοθέτηση ενός καθεστώτος διαρκούς ευρωμνημονίου. Εξάλλου αυτό απαιτούν σύσσωμοι ο ΣΕΒ, τα ΜΜΕ και όλα τα κόμματα που ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο προκειμένου «να κλείσει τώρα η αξιολό­γηση».
Η συμφωνία έχει την πλήρη έγκριση όχι μόνο της ΕΕ, αλλά και του ΔΝΤ, όπως και των ΗΠΑ, καταδεικνύοντας το γεγονός πως οι όποιες διαφορές ΕΕ-ΔΝΤ, έχουν έναν κοινό παρονομαστή που δεν είναι άλλος από τα νέα σφαγιαστικά μέτρα και τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, που έρχονται να προστεθούν σε όσα ήδη ασήκωτα βιώνει η εργατική τάξη και ο λαός.
Η Κυβέρνηση μέσα από έναν κυκεώνα δηλώσεων κάνει λόγο για επιτυχία προκειμένου να ενισχύσει το κλίμα αμηχανίας και αναμονής. Ωστόσο η συμφωνία του eurogroup προβλέπει την πρωτοφανή πρακτική προνομοθέτησης μέτρων για μετά το 2018, αιματηρά πρωτογενή πλεονάσμα­τα 3,5%, νέους φόρους ακόμα και για τους ανέργους, νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις, ομαδικές απολύσεις και άλλα βάρβαρα μέτρα, που θα «εξειδικευτούν» από τα τεχνικά κλιμάκια, για την επιστροφή των οποίων «πάλεψε» η κυβέρνηση!
Το μεγάλο ζητούμενο τώρα είναι να βγει στο προσκήνιο το εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, διεκδικώντας τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας, για την ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ και κεφαλαίου.
Πρώτος σταθμός είναι το πανεργατικό παλλαϊκό συλλαλητήριο στην Αθήνα την Πέμπτη 2 Μάρτη στις 6 μμ στα Προπύλαια. Την συμμετοχή τους έχουν ήδη δηλώσει μια σειρά σωματείων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, εργατικές λέσχες, ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής, άλλες αγωνιστικές συλλογικότητες. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα πραγματοποιηθεί αντίστοιχο συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη (Άγαλμα Βενιζέλου, 6μμ) από το Συντονισμό Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης.
o        Καλούμε τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, κάθε αγωνιστική συλλογικότητα, να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο της 2 Μάρτη, για να ξεπεραστεί και έμπρακτα η αδράνεια. Να γυρίσουν την πλάτη στις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητι­κού συνδικαλισμού, που πραγματοποιεί συναντήσεις με …το ΔΝΤ, όπως η ΓΣΕΕ πριν μερικές μέρες.
o        Καλούμε τα σωματεία, τις αγωνιστικές συλλογικότητες, τους ταξικούς συνδικαλιστές να μετατρέψουν την Τρίτη 28 Φλεβάρη σε μέρα πανεξόρμησης και προπαγάνδισης του συλλαλητηρίου στους χώρους δουλειάς, στο κέντρο της Αθήνας αλλά και στις γειτονιές.
o        Θέτουμε την ανάγκη της οργάνωση 24ωρη Γενικής Απεργίας μέσα στο Μάρτη για να μην περάσει η 2η αξιολόγηση και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα.
o        Στηρίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και αντιστάσεις σε διάφο­ρους χώρους δουλειάς και κλάδους. Τις καθαρίστρι­ες του ΕΜΠ με τις 48ωρες απεργίες, τις εργάτριες και τους εργάτες στο ερ­γοστάσιο της Σκοτ, τις απεργίες σε Μετρό- ΗΣΑΠ-Τραμ, τις απεργίες των υγειονομικών και των εργαζόμενων στα ασφαλιστικά ταμεία. Τους αγώνες των συμβασιούχων των δήμων, τις κινητοποιήσεις των μπλοκάκηδων και των αυτοαπασχολούμενων, το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς κλπ. Η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων θα συμβάλλει ώστε οι διάσπαρτοι αγώνες να συντονιστούν και να ενωθούν με τους αγώνες για την ανατροπή της κλιμακούμενης επίθεσης κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-εργο­δοσίας.
Η γραμματεία της πρωτοβουλίας πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμό

Διαβάστε Περισσότερα »

Έντιμος συμβιβασμός!!!

Λίλα Μήτσουρα


Αναρχία επικρατεί στο μυαλό μου. Για να κρύψει τον φόβο και την οργή, την ανίσχυρη οργή. Έντιμο συμβιβασμό άκουσα στο ραδιόφωνο ότι πετύχαμε. Δηλαδή ο συμβιβασμός έγινε επιτυχία.

Γαμώ τους έντιμους συμβιβασμούς που μας ξεπουλούν που τρώνε τις σάρκες μας!!!

Γαμώ τους έντιμους συμβιβασμούς!!! Αλλά είμαστε ακόμα ζωντανοί, σε κρατώ με κρατάς και πάμε!!!

Και ότι πίστεψα ως ύστατη λύση με πρόδωσε,με πούλησε, κυριολεκτικά όμως. Και τώρα?

Τώρα τι κάνουμε?

Περάσαμε ανηφόρες κατηφόρες, ζήσαμε εποχές πολλές, άνοιξες πολλές και καλοκαίρια και φθινόπωρα και χειμώνες. Μα πάντα κρυμμένο άσο στο μυαλό μας είχαμε μία άνοιξη, ένα ήλιο.

Μα τώρα ήρθε ένας έντιμος συμβιβασμός να μου πει ότι τούτη η παγωνιά θρονιάστηκε στην αυλή μου και δεν θα φύγει. Ότι η άνοιξη δεν θα ρθει, ήταν μέσα στους όρους του συμβιβασμού. Και αυτός που υποσχέθηκε ότι θα φέρει την ελπίδα ήταν αυτός που τη σκότωσε πρώτος και άμεσα.

Άστεγη,πολιτικώς. Αυτό είμαι. Και όταν στρέφω το βλέμμα γύρω μου να δω κάτι να πιαστώ δεν βλέπω τίποτα. Δεν βλέπω κανέναν ικανό να συμπορευθώ μαζί του και να με βγάλει στο ξέφωτο. Κανέναν όμως.

Μία απλή πολίτης είμαι. Έντιμη όσο μπορώ με τον εαυτό μου κυρίως και τις ιδέες μου. Δεν τις ξεπουλώ όσο όσο στις εκπτώσεις. Μια απλή πολίτης άστεγη όμως πολιτικά. Και αγαπώ την πατρίδα μου. Είναι η μάνα μου... η μάνα που έχει ανάγκη από βοήθεια για να μείνει στη ζωή και όσοι υποσχέθηκαν να την βοηθήσουν να ζήσει της στερούν το οξυγόνο.

Και γω που κουράστηκα και είπα θα φύγω από ότι με πρόδωσε από ότι με κορόιδεψε πως να την αφήσω? Αφήνεις την μάνα σου αβοήθητη?

Καμία σκέπη δεν χωρά τις ιδέες μου και είναι πολλοί σαν και μένα. Άστεγοι πολιτικά. Έχε τα μάτια σου ανοιχτά, πολλές σκέπες θα βρεθούν να σε μαντρώσουν, φιλοξενήσουν. Να είσαι σε εγρήγορση, το νου σου, δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη άλλα!!!

Καλύτερα ο ουρανός πάνω από το κεφάλι μου ελεύθερη να μαι, παρά να χω μια στέγη που να μη με χωρά ολόρθη!

Τούτος ό έντιμος συμβιβασμός με λύγισε δεν στο κρύβω. Και αναρωτιέμαι, τι εννοούν, έντιμη συμφωνία ή έντιμη υποχώρηση? Πότε υποχωρείς και γιατί? Και τι χάνεις όταν υποχωρείς? Γιατί κάτι χάνεις, κάτι παραδίνεις για να γλυτώσεις τη ζωή σου.

Τη ζωή τους λοιπόν έσωσαν, ούτε εσένα ούτε εμένα. Το τομάρι τους έσωσαν και μεις είμαστε αυτό που παρέδωσαν για να σωθούν!!

Πού είναι η εντιμότητα λοιπόν? Ποια είναι η εντιμότητα? Εντιμότητα σε ποιόν? Στον αφέντη που φοβούνται ή στο λαό που έχουν υποχρέωση? Στον εαυτό τους ίσως και στις ιδέες τους?

Και γω που έχω κοινά προβλήματα με εσένα και κοινό εχθρό γιατί είμαστε αντίπαλοι?

Και εγώ με εσένα που έχουμε την ίδια μάνα γιατί δεν τη στηρίζουμε και στηρίζουμε σε όποια απόφαση πάρουν άσχετοι που το παίζουν ειδικοί και τη στέλνουν μια ώρα αρχύτερα στο τάφο?

Γιατί εμείς δεν στεκόμαστε δίπλα δίπλα? Τι είναι αυτό που μας χωρίζει?

Κοίτα μπροστά σου, ο εχθρός είναι κοινός. Κοίτα μέσα σου, εκεί βρίσκεται ο εχθρός, στο μυαλό,που κάνει εκπτώσεις στις ιδέες του.

Έπεσε βαρυχειμωνιά στην αυλή μας. Αρρώστησε η μάνα, βαριά θαρρώ τούτη τη φορά, είναι και που φορτώθηκε πολλούς χειμώνες βλέπεις στη πλάτη. Και οι προμήθειες τελείωσαν. Τώρα στηρίζεται στη βοήθεια των καλών ξένων. Των σωτήρων.

Είναι όντως σωτήρες?

Ήρθαν
ντυμένοι φίλοι
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.


Λέει ο Ελύτης.

Σκέψου...

Και έλα να συμπαραταχθούμε στη μία πλευρά να αναγνωρίσουμε τον εχθρό και να τον πολεμήσουμε.

Ο λύκος φίλος δεν γίνεται, ούτε σωτήρας, παρά μονάχα σωτήρας του εαυτού του. Τη σάρκα σου ορέγεται, μη του προσφέρεσαι, αντιστάσου!!!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ!!!!

Σώμα με σώμα θα περάσουμε και την τούτη την βαρυχειμωνιά, όλοι μαζί θα βγάλουμε τη ζέση που χρειάζεται για να ξεχειμωνιάσει η αυλή μας.

Ορθώσου!!! Φώναξε!!! ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ!!!!

Θεός αν είναι και αν μας αγαπάει κανείς... ΚΑΝΕΙΣ!!! Μόνο εμείς μπορούμε να μας αγαπήσουμε....




Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Grexit 3+1 σενάρια

Ελλάδα


Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα (17/2/17) το άρθρο του συγγραφέα Νίκου Ιγγλέση με τίτλο «Grexit 3+1 σενάρια». Το άρθρο στηρίζεται σε μια διαπίστωση: «Το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό σύστημα αλλά και οι δανειστές γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θ’ αναγκαστεί να φύγει από την Ευρωζώνη. Προς το παρόν θέλουν ν’ αποφύγουν ένα Grexit πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία και ενώ θα υλοποπoιείται το Brexit. Η συζήτηση έχει ανοίξει στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό και οι διάφορες πλευρές δίνουν στο Grexit τη μορφή και το περιεχόμενο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτή τη στιγμή μπορούμε να καταγράψουμε τέσσερα πιθανά σενάρια:

1ο Σενάριο (παράλληλο νόμισμα)

Μπροστά στην αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας του κράτους και τεράστιου πολιτικού κόστους η μνημονιακή κυβέρνηση αποφασίζει την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος «ΙΟU» (I Owe You = σου χρωστάω) το οποίο θα κυκλοφορεί μαζί με το ευρώ…

2ο Σενάριο (η γερμανική δραχμή)

Οι δανειστές είναι απρόθυμοι να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας και η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει το πολιτικό κόστος της λήψης, συνεχώς, νέων επώδυνων μέτρων. Συμφωνείται έτσι η προσωρινή έξοδος («time out») από το ευρώ για μια περίοδο π.χ. πέντε ετών.

Η προσωρινή έξοδος θα προβλέπει την παραμονή της χώρας ως άτυπου μέλους της Ευρωζώνης που, αφού υποτιμήσει το εθνικό νόμισμά της, τη δραχμή, και αφού κάνει όλες τις απαραίτητες «μεταρρυθμίσεις» θα μπορεί να ζητήσει την επανένταξή της στο ενιαίο νόμισμα. Η συναλλαγματική ισοτιμία της δραχμής θα καθοριστεί με τη βοήθεια της ΕΚΤ ενώ η χώρα μας κατά τη διάρκεια του «time out» θα εποπτεύεται από μια θυγατρική του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), τον ESM-2…

3ο Σενάριο (η δραχμή της χρεοκοπίας)

Η χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της τυπικής χρεοκοπίας. Οι δανειστές, που μετά το πλήγμα του Brexit βλέπουν τη ραγδαία άνοδο «αντι-ευρώ» πολιτικών δυνάμεων, σε πολλές σημαντικές χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, αρνούνται να εκταμιεύσουν νέα ποσά για την ανακύκλωση του χρέους και οι «αγορές» είναι κλειστές για την Ελλάδα. Η ετεροπροσδιορισμένη κυβέρνηση σε κατάσταση πανικού αναγκάζεται να αποφασίσει, σε συνεργασία με τους πιστωτές, την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Η δραχμή εισάγεται με ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ ή γίνεται μια προκαταβολική υποτίμηση, π.χ. 1 ευρώ προς 1,2 ή 1,5 ή 2 δραχμές κοκ και στη συνέχεια, κατ’ απαίτηση των δανειστών, αφήνεται σε ελεύθερη διαπραγμάτευση. Το νέο νόμισμα δέχεται θηριώδη υποτίμηση της αξίας του, όχι μόνο για οικονομικούς αλλά και για πολιτικούς λόγους…

4ο Σενάριο (εθνική επιλογή)

Μια νέα πατριωτική κυβέρνηση αναλαμβάνει τις τύχες της Ελλάδας με τη θέληση να απαλλάξει τη χώρα από την ευρω-κατοχή και να επαναφέρει την εθνική κυριαρχία. Έχοντας εκ των προτέρων καταρτίσει ένα, καλά μελετημένο σ’ όλες τις λεπτομέρειες του, στρατηγικό σχέδιο αποφασίζει την έξοδο από την Ευρωζώνη…»

Για να καταλήξει στο συμπέρασμα: «Απ’ όλα τα ανωτέρω είναι φανερό ότι το Grexit θα είναι σωτήριο μόνο αν είναι ελληνική επιλογή και όχι επιλογή των δανειστών».

Το ερώτημά είναι το ακόλουθο: Υπάρχουν οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για το τέταρτο σενάριο; Διότι αν δεν υπάρχουν, ακόμα δε όταν υπάρχει πλήρης σύγχυση όσον αφορά τις πολιτικές προϋποθέσεις και τους ειδικούς όρους, και ορισμένοι παίζουν απλώς εκλογικά με αυτά και δυστυχώς οι δυνάστες παίζουν τα 3 ισχυρά προηγούμενα σενάρια, τότε μάλλον χρειάζεται μεγάλη σαφήνεια και πολιτική προετοιμασία. Αλλιώς στρώνουμε τον δρόμο σε ένα από τα πρώτα 3 σενάρια.

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Λυπηθείτε την…

Κόσμος


Η κυρία της φωτογραφίας μας ονομάζεται Μιλαγκρόσα Μαρτίνες και ήταν ηγετικό στέλεχος του δεξιού Λαϊκού Κόμματος, έχοντας διατελέσει μεταξύ άλλων και πρόεδρος της αυτόνομης βουλής της Βαλένθια. Είναι μία μόνο από τις δεκάδες «προσωπικότητες» του ισπανικού πολιτικού συστήματος που… δεν κατάφεραν να καλύψουν τα απόνερα. Όπως και πολλοί «συνάδελφοί» της, συνελήφθη λόγω της εμπλοκής της σε ένα από τα σκάνδαλα που αποκαλύφθηκαν τα τελευταία χρόνια. Σε ένα κράτος όπου η διαπλοκή δεκαετιών μεταξύ επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου έχει καταστρέψει τα πάντα (από το φυσικό περιβάλλον ως τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων), η «δικαιοσύνη» έχει υποχρεωθεί να τιμωρήσει τις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις διαφθοράς, ώστε να κατευνάσει τη γενικευμένη απέχθεια προς το σύστημα και την παλλαϊκή απαίτηση για φυλάκιση των διεφθαρμένων.

Αυτήν την εβδομάδα λοιπόν η κυρία Μιλαγκρόσα Μαρτίνες καταδικάστηκε σε κάθειρξη 9 ετών για υπεξαίρεση δημόσιων πόρων, αθέμιτη άσκηση επιρροής και παθητική δωροδοκία. Αυτό που την κάνει άξια αναφοράς, όμως, είναι ένα αίτημα που υπέβαλε την επομένη της καταδίκης της στο δικαστήριο και το οποίο εξόργισε τον απλό κόσμο – εκατομμύρια ανθρώπων που χάνουν τις δουλειές τους και τα σπίτια τους εξαιτίας των πολιτικών που με αλαζονεία εφάρμοζε επί δεκαετίες η κάθε κυρία Μαρτίνες. Συγκεκριμένα, ζήτησε να μην εκτίσει την ποινή της διότι… πάσχει από κατάθλιψη! Αυτό καθαυτό το αίτημά της δείχνει σε πόσο διαφορετικό κόσμο ζει αυτό το λεπτό «ανώτερο» στρώμα της κοινωνίας, σε βαθμό να μην κατανοεί πόσο προκλητικό φαίνεται στη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία.

Την ίδια μέρα που η Μαρτίνες υπέβαλε με θράσος το αίτημά της, δημοσιεύθηκαν και οι στατιστικές για τη φτώχεια: στα χρόνια της κρίσης, το φτωχότερο 20% του πληθυσμού έχασε το 21% των εισοδημάτων του – κι έτσι επανεμφανίστηκε μαζικά, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η πληγή της πείνας, με πρώτα θύματα τα παιδιά. Η ψαλίδα με το πλουσιότερο 20% άνοιξε κι άλλο: οι πλουσιότεροι έχουν πλέον επταπλάσια εισοδήματα από τους φτωχότερους. Επιπλέον, το 12% του πληθυσμού (και το 17% των παιδιών) βρίσκεται πια σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δηλαδή αδυνατεί να ικανοποιήσει τις στοιχειώδεις ανάγκες του – τα αντίστοιχα ποσοστά το 2008 ήταν 7% και 12%. Αλλά ας μη συνεχίσουμε, διότι υπάρχει και ο κίνδυνος να επιδεινωθεί η κατάθλιψη της πρώην προέδρου της αυτόνομης βουλής της Βαλένθια…

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μανώλης Γλέζος: Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μου είπε πως «χρειαζόμαστε ψυχιατρείο»


.
Δεν έκρυψε την απογοήτευση του – για μία ακόμα φορά – ο Μανώλης Γλέζος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις πολιτικές που ακολουθεί. Ο έμπειρος πολιτικός με ανάρτηση του στην ιστοσελίδα της Κίνησης Ενεργών Πολιτών αποκαλύπτει μάλιστα και έναν διάλογο που είχε με στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προκαλεί αίσθηση

Αναλυτικά η ανάρτηση του Μανώλη Γλέζου:
«Συναντήθηκα πρόσφατα με ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μας συνδέει μακροχρόνια φιλία, η οποία παρά τις διαφορές απόψεων δεν πρόκειται ούτε να διαταραχθεί, ούτε να διαλυθεί. Είχαμε, λοιπόν, μια έντονη αντιπαράθεση απόψεων, η οποία με κατέπληξε.
Ο βασικός άξονας των απόψεών του φίλου μου ήταν ότι: «ο συσχετισμός των δυνάμεων» δεν επιτρέπει στον ΣΥΡΙΖΑ να πραγματοποιήσει τους στόχους του. Το ερώτημα που προκύπτει, αμέσως, είναι τότε γιατί δεν το δηλοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ στον Ελληνικό Λαό, παρά τον κοροϊδεύει;
Τι σχέση όμως έχει ο «συσχετισμός των δυνάμεων» με την διατήρηση του Καλλικράτη και του Καποδίστρια» που καταργούν το άρθρο 102&2 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει τα δικαιώματα της Αυτοδιοίκησης; Ο φίλος μου μάλιστα, έφτασε στο σημείο να πει ό,τι και η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ είναι λάθος. Συνεπώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποχρέωση να ξεκαθαρίσει τους σκοπούς του.
Εκτός και εάν ισχύει αυτό που φωναχτά σε διάδρομο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, μου εξομολογήθηκε ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο ερώτημά μου γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτή τη πολιτική: » Χρειαζόμαστε Ψυχιατρείο»».


Διαβάστε Περισσότερα »

Βεβήλωση της ιστορικής μνήμης από τους νεοναζί και την Δημοτική Αρχή Κατερίνης


Του Γιάννη Φάκα     

Ο Δήμαρχος Κατερίνης έστειλε πρόσκληση προς την Χρυσή Αυγή να παραστεί στην εκδήλωση μνήμης των 40 αθώων Ελλήνων που εκτελέστηκαν τον Φεβρουάριο του 1943 από τα ναζιστικά γερμανικά στρατεύματα κατοχής στον Σταθμό Κατερίνης. Επειδή τάχα το επιβάλλει το πρωτόκολλο.

Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής και υμνητές του Χίτλερ δηλαδή θα παραστούν σε εκδήλωση για να τιμήσουν τους εκτελεσθέντες Έλληνες από τους ναζί Γερμανούς!

Επειδή η πρόσκληση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής από την Δημοτική Αρχή είναι προσβολή της μνήμης των θυμάτων των ναζί, δεν θα παραστώ στο ετήσιο μνημόσυνο που διοργανώνει ο Δήμος Κατερίνης για να τιμηθεί η επέτειος των 74 χρόνων από την εκτέλεση 40 πατριωτών από τους Γερμανούς ναζιστές κατακτητές .

Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος 

Γιάννης Φάκας



Διαβάστε Περισσότερα »

Ο πόλεμος των Ιμπεριαλιστών και η πτώση των Οθωμανών

Στέλιος Ελληνιάδης


«Στις 28 Ιουλίου 1914, έναν μήνα μετά τη δολοφονία στο Σαράγιεβο, η αυτοκρατορία των Αψβούργων κήρυξε τον πόλεμο στη Σερβία. Μια σύγκρουση που ξεκίνησε ως βαλ­κανική έσυρε ταχέως τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης σε ολοκλη­ρωτικό πόλεμο. Η Ρωσία, την οποία δέσμευε η συμμαχία της με τη Σερβία, αντέδρασε απειλώντας με πόλεμο την Αυστροουγγαρία. Η Γερμανία υποστήριξε τη σύμμαχό της Αυστρία και οι σύμμαχοι της Ρωσίας, η Βρετανία και η Γαλλία, εισήλθαν με τη σειρά τους στη σύρραξη. Στις 4 Αυγούστου η Τριπλή Αντάντ ήταν σε πόλεμο με τη Γερμανία και την Αυστρία.

Το ξέσπασμα του πολέμου στην Ευρώπη προκάλεσε συναγερμό σε όλη την έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τα υπουργικά γραφεία της Υψηλής Πύλης μέχρι τις πόλεις και την ύπαιθρο της Ανατολίας και των αραβικών εδαφών.»

Κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει πότε ακριβώς ξεκινάει η διαδικασία της παρακμής μιας αυτοκρατορίας. Σημαντικά γεγονότα μπορούν να δώσουν ένα στίγμα. Για παράδειγμα, ορισμένοι ιστορικοί θέτουν την ήττα των Βυζαντινών με τον Ρωμανό Δ΄ επικεφαλής από τους Σελτζούκους, στη μάχη του Μαντζικέρτ, το 1071, σαν αφετηρία της παρακμής του Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Άλλοι την κατάληψη της Πόλης από τους Σταυροφόρους το 1204 και άλλοι πολύ αργότερα, πλησιέστερα στην άλωση του 1453. Βλέποντας, βέβαια, τα πράγματα πάντα εκ των υστέρων, γιατί από το ξεκίνημα μιας διαδικασίας μέχρι την ολοκλήρωσή της μπορεί να περάσουν και 400 χρόνια.

Με αυτό σαν κρατούμενο, και για την αφετηρία της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν συμφωνούν όλοι οι ειδικοί. Αλλά σίγουρα το τέλος της, προσδιορισμένο στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, είναι πιο ξεκάθαρο και, μάλιστα, πολύ διδακτικό. Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Οθωμανική Αυτοκρατορία δέχεται απανωτές επιθέσεις απ’ όλες τις πλευρές της, οι οποίες σε συνδυασμό με τις εσωτερικές φθορές, κρίσεις και αναταράξεις, οδηγούν στον αφανισμό της.

Το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί αφορά μία από τις μεγαλύτερες και μακροβιότερες αυτοκρατορίες στην ιστορία. Και γιατί μέσα από τον αφανισμό της γεννιέται μία νέα οντότητα, ένα νέο κράτος, σαν συνέχεια του οθωμανικού, αλλά και σε καταφανή αντίθεση με τα συστατικά του στοιχεία.

Ο πόλεμος στην Ανατολή


«Ήρθε η ώρα να αποκαταστήσουμε το οθωμανικό μέτωπο στη θέση την οποία δικαι­ούται στην ιστορία τόσο του Μεγάλου Πολέμου όσο και της σύγχρονης Μέσης Ανα­τολής. Γιατί, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο γεγονός, η είσοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο μετέτρεψε την ευρωπαϊκή σύγκρουση σε παγκόσμιο πό­λεμο. Σε αντίθεση με τις περιορισμένες αψιμαχίες στην Άπω Ανατολή και στην ανα­τολική Αφρική, στη Μέση Ανατολή διεξήχθησαν σημαντικές μάχες στη διάρκεια και των τεσσάρων ετών του πολέμου. Επιπλέον οι μάχες στη Μέση Ανατολή ήταν συχνά οι πιο διεθνείς μάχες του πολέμου, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί, ποικίλες εθνοτικές ομά­δες της νότιας Ασίας, Βορειοαφρικανοί, Σενεγαλέζοι και Σουδανοί πολέμησαν μαζί με Γάλλους, Άγγλους, Ουαλούς, Σκωτσέζους και Ιρλανδούς στρατιώτες εναντίον Τούρκων, Αράβων, Κούρδων, Αρμενίων και Κιρκάσιων στρατιωτών του οθωμανικού στρατού και των Γερμανών και Αυστριακών συμμάχων τους. Το οθωμανικό μέτωπο ήταν πραγματι­κός Πύργος της Βαβέλ, πρωτοφανής σύγκρουση ανάμεσα σε διεθνή στρατεύματα.»

Μία πτυχή, από τις σημαντικότερες, αυτής της διαδικασίας ή της φάσης, εξετάζει ο Eugene Rogan στο βιβλίο του «Η πτώση των Οθωμανών» (εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2016), στο οποίο πραγματεύεται τις εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα της Μέσης Ανατολής κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξελίξεις που καταλήγουν στην ήττα των Οθωμανών, την με επαχθέστατους όρους συνθηκολόγηση, αλλά και τα αναπάντεχα γεγονότα που στην κυριολεξία κατά την ύστατη ώρα αλλάζουν την αναμενόμενη ροή των εξελίξεων. Γεγονότα που μετριάζουν τις συνέπειες από την ήττα και δεν επιτρέπουν την εφαρμογή των όρων της συνθηκολόγησης, σε ένα τοπίο, όμως, που έχει πλέον αλλάξει εκ βάθρων.

Το 1915, οι σύμμαχοι (Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί και Ρώσοι) δεν μπορούν να φανταστούν ούτε τα μισά απ’ αυτά που θα ακολουθήσουν. Έχοντας φρέσκια ακόμα την των Οθωμανών από τη Μακεδονία και την Ήπειρο, και με δεδομένη την πίεση που ασκούν τα ρώσικα στρατεύματα στην Ανατολή, θεωρούν ότι μπορούν να καταλάβουν δια μέσου της Ανατολικής Θράκης την Κωνσταντινούπολη. Εξάλλου, το οθωμανικό καθεστώς, μια ασταθής κατάσταση με το κίνημα των νεοΤούρκων να έχει επιβάλλει τη βούλησή του στην Αυλή με το ζόρι, δυσκολεύεται να διαχειριστεί την κρίση και να επιλύσει τα προβλήματα διακυβέρνησης και αποτροπής του διαμελισμού της Αυτοκρατορίας.

Έτσι, ξεκινάει μια μεγάλη αποβατική επιχείρηση με επίκεντρο την χερσόνησο της Καλλίπολης στα Δαρδανέλια στην οποία συμμετέχουν βασικά οι Άγγλοι με τους συμμάχους τους από την Κοινοπολιτεία συνεπικουρούμενοι από τους Γάλλους, συνολικά 500.000 περίπου στρατιώτες. Αλλά ο μεγάλος ασθενής, με 300.000 στρατιώτες, κάνει την έκπληξη. Οι σύμμαχοι υφίστανται πανωλεθρία. Οι αμυντικές γραμμές των Οθωμανών είναι απροσπέλαστες και ο περίπατος εξελίσσεται σε μακελειό διαρκείας. Οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και οι τραυματίες και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές έφτασαν το μισό εκατομμύριο στρατιώτες!

Οι Αγγλο-Γάλλοι μαζεύουν τα απομεινάρια τους και αποχωρούν, αλλά και οι Οθωμανοί, νικητές μεν, αλλά με τεράστιο κόστος. Ανεβαίνει το ηθικό τους που ήταν πεσμένο από τις ήττες στους βαλκανικούς πολέμους, 1912-13, και από την τραγωδία στο Σαρίκαμις, όπου μια στρατιά περίπου εκατό χιλιάδων ανδρών, τέλη 1914, θρυμματίστηκε από τους Ρώσους και από την τρομακτική παγωνιά. Όμως, οι απώλειές τους είναι πολύ σοβαρές για την επόμενη φάση του πολέμου που οι Άγγλοι και οι Γάλλοι ρίχνουν το βάρος τους στη Μέση Ανατολή, χτυπώντας τους Οθωμανούς σε πολλά μέτωπα και με τη συνδρομή αραβικών δυνάμεων που παρασύρονται από τις υποσχέσεις που οι σύμμαχοι από την αρχή δεν έχουν σκοπό να τηρήσουν.

Ινδοί και Μαορί στη Μέση Ανατολή


«Οι Βρετανοί διοικητές είχαν μάθει από την εμπειρία τους ότι στον πόλεμο χαρακω­μάτων η τύχη ευνοούσε τους αμυνόμενους. Για να βελτιώσει τις πιθανότητες των στρα­τιωτών του να διασπάσουν το τουρκικό μέτωπο, ο στρατηγός Μάρεϋ προμηθεύτηκε μερικά από τα τρομερότερα όπλα του βρετανικού οπλοστασίου. Συγκέντρωσε 4.000 οβίδες δηλητηριωδών αερίων για τον αρχικό βομβαρδισμό των οθωμανικών θέσεων. Μολονότι μετά τη δεύτερη μάχη του Υπρ τον Απρίλιο του 1915 και οι δύο πλευρές είχαν χρησιμοποιήσει ευρέως δηλητηριώδη αέρια στο Δυτικό Μέτωπο, αυτά δεν είχαν χρησι­μοποιηθεί ποτέ εναντίον των Οθωμανών. Πριν από την επίθεση δόθηκαν στους Βρετα­νούς στρατιώτες αντιασφυξιογόνες μάσκες. Φυσικά, οι Οθωμανοί στρατιώτες δεν είχαν αντιασφυξιογόνες μάσκες.»

Αυτό το κομμάτι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, των συγκρούσεων που διεξάγονται στα πεδία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν είναι το ίδιο γνωστό με το άλλο κομμάτι ενός κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκού πολέμου επί ευρωπαϊκών εδαφών που παγκοσμιοποιείται ακριβώς λόγω της επεκτατικής πολιτικής των συμμάχων της Αντάτ στα Βαλκάνια, την Ασία και την Αφρική, αλλά και της χρησιμοποίησης στρατευμάτων από πολλές χώρες.

Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι στρατολόγησαν ανθρώπους από τις αποικίες τούς οποίους έριξαν στις πρώτες γραμμές του μετώπου, αφενός αυξάνοντας τις δυνάμεις τους έναντι των αντιπάλων και αφετέρου μειώνοντας κατά το δυνατόν τις δικές τους απώλειες, οι οποίες, παρ’ όλ’ αυτά, ήταν μεγάλες λόγω της αγριότητας με την οποία διεξήγαγαν τον πόλεμο οι αντιμαχόμενες πλευρές. Έγινε ευρύτατη χρήση των νέων εξελιγμένων όπλων, αεροπλάνων, τεθωρακισμένων, αλλά και δηλητηριωδών αερίων που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον στις μάχες των χαρακωμάτων. Υπήρξαν μάχες μιας μόνο ημέρας που «κόστισαν» 100.000 νεκρούς και τραυματίες και μάχες μερικών μηνών σε μία περιοχή (π.χ. Σομ) που «κόστισαν» πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς και τραυματίες. Αλλά οι απώλειες δεν πτοούσαν τους ιμπεριαλιστές που προκειμένου να κερδίσουν ζωτικό χώρο θεωρούσαν αναλώσιμους τους ανθρώπους απ’ όπου κι αν προέρχονταν. 50 εκατομμύρια άνθρωποι επιστρατεύθηκαν για να κατασπαράξουν αλλήλους σε ένα πόλεμο ανάμεσα σε ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κράτη.

Οι αποικίες για τους αποικιοκράτες δεν ήταν προσοδοφόρες μόνο για τις πρώτες ύλες που υφάρπαζαν και τα φτηνά εργατικά χέρια που χρησιμοποιούσαν, ήταν απαραίτητες και για τους στρατιώτες που αντλούσαν, με την εξαγορά των τοπικών ηγετών, με την εξαπάτηση των πολιτών ή με τον εξαναγκασμό που ήταν και η συνηθέστερη μέθοδος. Και όπου υπήρξαν εξεγέρσεις ενάντια στη βίαιη επιστράτευση, καταπνίγηκαν με σκληρότητα.

Έτσι, «βρέθηκαν» στις ευρωπαϊκές πεδιάδες και στις αραβικές ερήμους, να πολεμούν εναντίον αγνώστων λαών, κοντά 1,5 εκατομμύριο Ινδοί και πάνω από 300.000 Αφρικανοί, από τη Σενεγάλη, το Μαρόκο, την Τυνησία, την Αλγερία, το Σουδάν, την Αίγυπτο, μέχρι και ιθαγενείς Μαορί που σύρθηκαν μαζί με 30.000 λευκούς έποικους της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας, συνεπικουρούμενους από Καναδούς, Σκωτσέζους, Ουαλούς και Ιρλανδούς της βρετανικής κοινοπολιτείας.

Σφαγές και καταστροφές


«Οι περισσότεροι σχεδιαστές του πολέμου στις χώρες της Αντάντ αντιμετώπιζαν τις μάχες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως δευτερεύουσες σε σχέση με τα κύρια θέατρα του πολέμου στο Δυτικό και το Ανατολικό Μέτωπο. Μόνο μερικοί σημαίνοντες Βρετα­νοί, όπως ο Χοράσιο Χέρμπερτ Κίτσενερ και ο Γουίνστον Τσώρτσιλ, πίεζαν να στρα­φούν οι Σύμμαχοι εναντίον των Τούρκων, πιστεύοντας λανθασμένα ότι με αυτόν τον τρόπο η Αντάντ θα εξασφάλιζε ταχέως τη νίκη εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων και έτσι θα επιτάχυνε το τέλος του πολέμου. Έχοντας υποτιμήσει τους αντιπάλους τους, οι Σύμμαχοι ενεπλάκησαν σε σημαντικές εκστρατείες -στον Καύκασο, στον Ελλήσποντο, στη Μεσοποταμία και στην Παλαιστίνη- που απέσπασαν εκατοντάδες χιλιάδες στρατι­ώτες από το Δυτικό Μέτωπο, με συνέπεια να παραταθεί ο Μεγάλος Πόλεμος.»

Οι Οθωμανοί δέχονταν επιθέσεις από τη Δύση πολλά χρόνια πριν ξεσπάσει ο Παγκόσμιος Πόλεμος και είχαν ήδη χάσει την Αίγυπτο (1881) και την Κύπρο (1878) από τους Άγγλους. Έτσι, δεν είχαν πλέον τη δυνατότητα, δεχόμενοι επιθέσεις σε πολλά ταυτόχρονα μέτωπα, από τα Βαλκάνια και τον Καύκασο μέχρι τη Λιβύη και το Ιράκ, να υπερασπιστούν τα εδάφη που κατείχαν. Ούτε την τεχνολογία διέθεταν ούτε τους αναγκαίους πόρους. Εξάλλου, οι Οθωμανοί είχαν προσπαθήσει να μην εμπλακούν στον πόλεμο μεταξύ των συμμάχων της Αντάτ και των Κεντρικών Δυνάμεων, αλλά έχοντας αποτύχει να τα βρουν με τους Ρώσους, υπέκυψαν στις ασφυκτικές πιέσεις και συντάχθηκαν με τους Γερμανούς υπολογίζοντας σε μια βοήθεια σε χρήμα, υλικά και στρατό η οποία, τελικά, λόγω των αναγκών του κύριου μετώπου στην Ευρώπη, δεν ήταν επαρκής. Κι όταν οι Γερμανοί κατέρρευσαν, το 1918, οι Τούρκοι είχαν μείνει εντελώς μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τη συνεχιζόμενη επίθεση των νικητών σε όλα τα μέτωπα.

Σ’ αυτό τον αρκετά άγνωστο πόλεμο στην Ανατολή έγιναν μεγάλες σφαγές, καταστράφηκαν ιστορικές πόλεις και χωριά, προκλήθηκαν εμφύλιες συγκρούσεις και αντί να απελευθερωθούν, όπως ελπίζανε, οι λαοί από την οθωμανική κυριαρχία, υποτάχθηκαν στους Άγγλους και τους Γάλλους, οι οποίοι χάραξαν τα σύνορα με βάση τη μοιρασιά που έκαναν μεταξύ τους μην λαμβάνοντας καθόλου υπόψη τους τις ανάγκες και τους πόθους των λαών, των εθνών και των φυλών της περιοχής που ήταν φορείς πολύ σημαντικών και μακραίωνων πολιτισμών. Γι’ αυτό, αμέσως μετά την κατάκτηση, ξεκίνησαν νέοι αγώνες, ηρωικοί και αιματηροί με πολύ μεγάλη ένταση και αμέτρητες θυσίες, αποτέλεσμα –κυρίως- των εκκρεμοτήτων που δημιούργησαν οι αποικιοκράτες και της υπονομευτικής και διασπαστικής εμπλοκής τους που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, προκαλώντας χάος, καταστροφή και δυστυχία.

Οι απρόβλεπτοι παράγοντες


«Ο Μεγάλος Πόλεμος μετασχημάτισε τη σύγχρο­νη Μέση Ανατολή. Ουσιαστικά κανένα τμήμα της περιοχής δεν γλίτωσε από τις κατα­στροφές του πολέμου. […] Μάχες διεξήχθησαν στην επικράτεια των σύγχρονων κρατών της Αιγύπτου, της Υεμένης, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας, του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής, της Συρίας, του Λιβάνου, του Ιράκ, της Τουρκίας και του Ιράν. […] Τα σύνορα της μεταπολεμικής διευθέτησης αποδείχθηκαν τεχνητά και γέννησαν τις μεταπολεμικές συγκρούσεις. […] Έναν αιώνα μετά τα σύνορα της Μέσης Ανατολής παραμένουν διαμφισβητούμενα και ευμετάβολα.»

Η πολιτική των συμμάχων ήταν εξ αρχής ευδιάκριτη. Δεν επιζητούσαν την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τον ίδιο τρόπο που επιζητούσαν την ήττα της Γερμανίας. Το σχέδιο τους ήταν να περιορίσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε ένα κρατίδιο που θα αποτελείται από την υπό κηδεμονία Κωνσταντινούπολη και ένα μικρό κομμάτι στο ασιατικό μέρος. Όλη η υπόλοιπη επικράτεια που περιλαμβάνει όλη τη Μέση Ανατολή, το μεγαλύτερο τμήμα της Μικράς Ασίας, τη Βόρεια Αφρική, τη Θράκη κ.λπ. θα διαμοιραζόταν. Οι Άγγλοι θα έπαιρναν τη μερίδα του λέοντος, οι Γάλλοι τη Συρία, οι Έλληνες τη Σμύρνη με την ενδοχώρα της και μεγάλο τμήμα της Θράκης, οι Ιταλοί το παράκτιο νότιο τμήμα της Μ. Ασίας, οι Ρώσοι τις βορειοανατολικές επαρχίες και η ανατολική Ανατολία θα μοιραζόταν ανάμεσα στους Αρμένιους και τους Κούρδους. Ο Βόσπορος, ο Ελλήσποντος και η Προποντίδα θα ελέγχονταν από διεθνή επιτροπή. Αφού ξεπεράστηκαν οι μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ιταλίας αντιθέσεις, όλα αυτά συμφωνήθηκαν στο Σαν Ρέμο, τον Απρίλιο του 1920. Και τον Αύγουστο του 1920, η οθωμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να υπογράψει την ταπεινωτική συνθήκη των Σεβρών αποδεχόμενη το διαμελισμό της εδαφικής της επικράτειας κατά τα παραπάνω.

Μερικά, όμως, γεγονότα, απρόβλεπτα, σε συνδυασμό με την υποτελή στάση της κεντρικής εξουσίας και την αποδοχή των εξευτελιστικών όρων, υπονόμευσαν και τελικά ακύρωσαν την επιβεβλημένη συνθήκη ειρήνης. Η επανάσταση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, η εκστρατεία των Ελλήνων στη Μικρά Ασία και η επανάσταση των Τούρκων στην Ανατολία υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ, εμπόδισαν και τελικά απέτρεψαν την εφαρμογή της επαχθούς για τους Οθωμανούς συνθήκης με τα γνωστά, και πολύ οδυνηρά για τους Έλληνες, αποτελέσματα. Οι Τούρκοι, σαν Τούρκοι πλέον και όχι σαν Οθωμανοί, ανατρέποντας τους σχεδιασμούς των νικητών, αποκτούσαν κράτος ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Και ένα νέο ιστορικό κεφάλαιο άρχιζε…

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δήμιοι του λαού. Κατέσχεσαν αναπηρική σύνταξη από ακατάσχετο λογαριασμό


Μία σοβαρή καταγγελία έπεσε στην αντίληψή μας στο facebook.

Αφορά κατάσχεση τραπεζικού λογαριασμού από ακατάσχετο λογαριασμό ανάπηρου συνταξιούχου!

Χωρίς πολλά – πολλά, διαβάστε την ανάρτηση του ανθρώπου, που στο facebook αναφέρεται ως Vassilis Kastrounis.

“Μόλις πριν από λίγο διαπίστωσα ότι μου κατασχέσαν όλη την σύνταξή μου από τον “ακατάσχετο” λογαριασμό αναπηρικής σύνταξης . Δεν θα έχω ούτε 1 ευρώ για να βγάλω το μήνα αλλά έχω και αρνητικό πρόσημο -2.756,79 ευρώ που σημαίνει ότι για 3 ακόμη μήνες δεν θα έχω (να φάω δεν με πειράζει) να πληρώσω ούτε τα φάρμακα …. Τόσο απλά σου λέω είναι τα πράγματα !!

Αυτό που γράφω δεν είναι κοινοποίηση κάποιου φίλου η site η blog . Είναι αυτό που βιώνω εγώ σήμερα ! Την αγάπη μου σε όλους, καλό τριήμερο σε όλους μας !!! αν θέλετε κοινοποιήστε το μήπως βοηθήσει τους επόμενους”.

Για ευνόητους λόγους, καλύψαμε το ονοματεπώνυμο του ανθρώπου. Σημειώνουμε ότι το θέμα φέρει ημερομηνία ανάρτησης στο facebook την 24η Φεβρουαρίου 201, δηλαδή χθες!

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Τα οφέλη της Γερμανίας από τα ελληνικά αεροδρόμια

Παναγιώτα Μπλέτα


Πρόσφατα απορρίφθηκε με 120 ψήφους υπέρ, 417 κατά και 14 αποχές, η τροπολογία για την ακύρωση της σύμβασης παραχώρησης στη Fraport AG- Slentel Ltd (κοινοπραξία γερμανικών συμφερόντων) των 14 κερδοφόρων περιφερειακών αεροδρομίων της Ελλάδας, που κατατέθηκε προς ψήφιση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η τροπολογία κατατέθηκε προς ψήφιση στο Ευρωκοινοβούλιο, με στόχο να ενισχύσει την στρατηγική ανάπτυξης και τα έσοδα της ελληνικής οικονομίας εν μέσω βαθιάς κρίσης, καθώς

1) Τα μικρά και περιφερειακά αεροδρόμια μεν, έχουν τεράστια σημασία για την ενίσχυση και ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών και κατ’ επέκταση της συνολικής οικονομίας της χώρας, καθώς αποβλέπουν σε έσοδα από την παράλληλη οικονομία του τουρισμού.

2) Η συγκεκριμένη κοινοπραξία δεν έχει τη οικονομική δυνατότητα να ολοκληρώσει ούτε καν το εφάπαξ τίμημα της σύμβασης με το Ελληνικό δημόσιο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι, η συγκεκριμένη σύμβαση αποτέλεσε προυπόθεση για το 3ο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής, ή αλλιώς 3ο Μνημόνιο.

Αποτέλεσε δηλαδή προιόν πολιτικής πίεσης προς τη χώρα από την Ευρωπαική Ένωση , εν καιρώ κρίσης, που αντίκειται στου κανόνες του θεμιτού ανταγωνισμού, καθώς προσανατολίζει στη συγκεκριμένη Γερμανική Κοινοπραξία και δεν πληροί τις προυποθέσεις περί συνδεσιμότητας, εδαφικής συνοχής, κοινωνικής ένταξης νησιωτικότητας σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ περί κρατικών ενισχύσεων.

Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη δεν μπορεί κιόλας να ανταπεξέλθει στο τίμημα που έχει συμφωνηθεί με το ελληνικό δημόσιο, καθιστά ακόμη πιο κολάσιμη την ανάμιξη της Γερμανικής εξουσίας στην «εκπλειστηρίαση» της ελληνικής περιουσίας.

Το παιχνίδι των ιδιωτικοποιήσεων δεν μπορεί να αποβεί κερδοφόρο για τη χώρα, όταν αφορά δημόσια αγαθά και όταν το τίμημα της εξαγοράς συμφέρει μόνο τον αγοραστή.

Αυτό όχι μόνο δεν μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε έξοδο από τη κρίση, αλλά θα δημιουργήσει ανακύκλωση της λιτότητας με πιο καταστροφικά ακόμη αποτελέσματα στην οικονομία και τον κοινωνικό και επαγγελματικό ιστό.

Παράλληλα η επιβολή νέων μέτρων σε περικοπές εισοδημάτων και συντάξεων θα δημιουργήσει την τελική αποσταθεροποίηση της χώρας, θα βουλιάξει το ΑΕΠ και όχι πρωτογενές πλεόνασμα ούτε πασατέμπος δεν θα μείνει.

Η πληρωμή του χρέους όμως θα συνεχίζεται, καθώς αυτό είναι το ζητούμενο, όπως επίσης και ο δανεισμός που είναι το πολιτικό ζητούμενο της υπόθεσης.

Ποιος μπορεί όμως να κάνει κάτι, εφόσον συνεχίζουμε να αποδεχόμαστε την παγκοσμιοποιημένη λογική του ΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ ΑΛΕΣΤΕ ΚΑΙ ΑΛΕΣΤΙΚΑ ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ…

Αυτοί έχουν και το καρπούζι και το μαχαίρι. Κατέχουν δηλαδή όλα τα εργαλεία της εξουσίας και τα χρησιμοποιούν για να μας πτωχεύουν κι άλλο.

Το κράτος είναι πτωχευμένο και καμία πτώχευση δεν ξεπερνιέται με νέα δάνεια, καμουφλαρισμένα με νέα μνημόνια.

Τα περιουσιακά μας στοιχεία βρίσκονται σε διαδικασία ολικής εκχώρησης.

Ο εγχώριος ιδιωτικός τομέας πεθαίνει.

Η υποτίμηση της εργασίας και των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι πραγματικότητα με τη χώρα στο ευρώ και όχι σε παράλληλο ή δικό της νόμισμα.

Η κοινοβουλευτική εξουσία επί των φορολογικών νομοθετημάτων, επί των τραπεζών και επί της δημόσιας περιουσίας έχει καταργηθεί.

ΑΡΑ ΤΙ ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑ;

Ελληνική κυβέρνηση ή μήπως και η ψήφος σου είναι εκχωρημένη σε αυτούς, που υποτίθεται σου δίνουν το χέρι να σηκωθείς, αλλά στο δίνουν μόνο για να σ’ αφήσουν να πέσεις πιο δυνατά στο έδαφος μετά, μέχρι να συντρίψεις και το τελευταίο σου κόκκαλο;

ΠΟΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΕΙ ;

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ 4ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ; ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΕΤΙΖΟΝΤΑΙ… ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ!



Παναγιώτα Μπλέτα: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί –ακόμα- ΣΥΡΙΖΑ;

Ξέψυχος, Γκαούρ


Υπάρχουν περισσότεροι από έναν λόγοι που κάποιοι στηρίζει ακόμα τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ. Ένας λόγος είναι ότι οι ψηφοφόροι που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ πέρασαν πολλά στάδια μέχρι να χωνέψουν και να πάρουν την απόφαση να αποσκιρτήσουν από ένα κόμμα με το οποίο συνδέονταν επί δεκαετίες. Το ξαφνικό σοκ του καλοκαιριού του 2015 και η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν στο αντίθετό τους οι θέσεις του νέου ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσαν να τους ξαναστείλουν εύκολα πίσω στο ΠΑΣΟΚ από το οποίο είχαν μόλις αποδεσμευτεί πλήρως απογοητευμένοι.

Στη διαδικασία αποχώρησής τους είχαν εξαντληθεί τα περιθώρια συγχώρεσης και επιστροφής. Ούτε στη Νέα Δημοκρατία θα μπορούσαν να πάνε, γιατί είναι καθαρά μνημονιακή και δεν έχει τίποτα το ελκυστικό, ούτε θέσεις ούτε ηγεσία. Το «όχι στη Δεξιά» ήταν ανέκαθεν συστατικό στοιχείο της κουλτούρας πάνω στην οποία χτίστηκε το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα κι ο τσαλακωμένος από το σκάνδαλο Κοσκωτά, την επεισοδιακή σχέση με τη Λιάνη και το σοβαρό κλονισμό της υγείας του, Αντρέας Παπανδρέου νίκησε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το 1993 πάνω σ’ αυτή βάση.

Γι’ αυτό και η ηγετική ομάδα του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ, στην κρίσιμη φάση της εκδήλωσης της μετάλλαξής της, επένδυσε ακριβώς σ’ αυτή την κουλτούρα για να συγκρατήσει τους σοκαρισμένους ψηφοφόρους που είχαν αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη δύναμη πριν από λίγους μόλις μήνες. Αφού το αντιμνημονιακό πήγε περίπατο, το «όχι στη Δεξιά» επανήλθε σαν κεντρικό σύνθημα και έπιασε τόπο. Κι ακόμα πιάνει, σε λιγότερους μεν, αλλά πάντως αρκετούς. Και τι να κάνουμε; Να έρθει ο Κούλης;

Ένας άλλος λόγος είναι ότι δεν υπήρξε άλλος πολιτικός φορέας να πείσει τους ψηφοφόρους ότι έχει τις δυνατότητες να διαχειριστεί διαφορετικά και καλύτερα την τρέχουσα κατάσταση. Γι’ αυτό μεγάλωσε τόσο πολύ, και συνεχίζει να μεγαλώνει, το σώμα των απογοητευμένων που προτιμούν αποχή, λευκό ή άκυρο.

Ένας τρίτος λόγος είναι ότι αφού –καλώς ή κακώς- δεν ευοδώθηκε η προσπάθεια για μια εναλλακτική πολιτική διακυβέρνηση, ένας σημαντικός αριθμός πολιτών, κυρίως συνταξιούχων και δημοσίων υπαλλήλων, έχοντας υποστεί από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τεράστιες μειώσεις, αρκείται στο ότι -προς το παρόν- δεν έχει άλλες εξίσου μεγάλες απώλειες εισοδήματος. Στις φτωχές επιλογές, ενεργοποιείται «το μη χείρον βέλτιστον».

Τέταρτον, ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστήριξη ή έστω ανοχή από μια κατηγορία πολιτών που δεν θέλει, με οποιαδήποτε θυσία, να διαταραχτούν περισσότερο οι σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι «ευρωλιγούρηδες» σύμφωνα με τον όρο που χρησιμοποιούσε ο υπουργός Κώστας Ζουράρις ο οποίος με έλασμα τους ΑΝΕΛ μεταπήδησε, άνετος κι ωραίος, στους «ευρωπροσκυνημένους». Γι’ αυτό, οι Δημαρίτες και οι Ποταμίσιοι έχουν γίνει τώρα οι καλύτεροι φίλοι των μεταΣυριζαίων.

Επίσης, κάποιοι από τους παλιούς του Συνασπισμού, κυρίως οι προερχόμενοι από το ΚΚΕεσ., αντίθετοι ανέκαθεν σε οξύνσεις και ρήξεις, παρέμειναν στους καναπέδες στους οποίους η λεγόμενη ανανεωτική Αριστερά βόλευε ανέκαθεν τα μέλη και τους οπαδούς της βγάζοντάς τους πρόωρα στη σύνταξη.

Τέλος, υπάρχουν κι αυτοί που δεν αφήνουν ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, που παραμένουν ή προσκολλώνται για να τακτοποιήσουν τα παιδιά τους ή να πάρουν οι ίδιοι μία προνομιακή θέση, π.χ. οι βουλευτές που δήλωσαν απόλυτη ευθυγράμμιση για να μπουν στις λίστες, αλλά και οι επιτήδειοι παντός καιρού που λάκισαν από το ΠΑΣΟΚ μυρίζοντας τη λεία στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ασφαλώς υπάρχουν και οι πολίτες, που δεν ανήκουν σε κάποια απ’ αυτές τις κατηγορίες, αλλά συνεχίζουν, κρατώντας κάποιες αποστάσεις, να παρέχουν στήριξη ή απλά να ανέχονται τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, ελλείψει αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης. Όμως, κι αυτή η στάση, που δεν έχει ταπεινά κίνητρα, εξωραΐζει το καθεστώς, δίνει άλλοθι στην καταστροφική πολιτική που εφαρμόζεται και παρατείνει τον επιθανάτιο ρόγχο της παλιάς Αριστεράς που δεν έχει πια ούτε ίχνος αριστερής ψυχής.

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Το Συριζέϊκο "πάρτι" με τα χαριστικά δάνεια της Τράπεζας Αττικής


Κόλαφος για την Attica Bank και τις πρακτικές διοίκησης των Γιάννη Γαρμβρίλη και Αλέξανδρου Αντωνόπουλου αποτελεί η μηνυτήρια αναφορά της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) στις Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζητώντας της να διερευνήσει "την τέλεση αξιόποινων πράξεων".

Η εν λόγω αναφορά, που αποκαλύπτει σήμερα το "Βήμα της Κυριακής", φέρει ημερομηνία 25 Ιανουαρίου 2016 και περιγράφει το πάρτι που είχε στηθεί με το Τράπεζα των Μηχανικών, γύρω από την οποία η κυβέρνηση σχεδίαζε -όπως είχε περιγράψει ο Γ. Δραγασάκης- να οικοδομήσει "παράλληλο τραπεζικό σύστημα" για να παρακάμψει την εποπτεία της ΕΚΤ.

Αναλυτικότερα, η αναφορά κάνει λόγο για συστηματική χορήγηση δανείων κάτω του κόστους, με μηδενική ή μερική εξασφάλιση, έκδοση μακροπρόθεσμων ομολογιακών δανείων για την εξυπηρέτηση βραχυπρόθεσμων χορηγήσεων που είχαν δοθεί για κεφάλαιο κίνησης και χρηματοδότηση "ημετέρων" για να συμμετάσχουν στην αύξηση κεφαλαίου προκειμένου να μη χαθεί ο έλεγχος της τράπεζας.

Σύμφωνα με ευρήματα του ελέγχου της ΤτΕ και του SSM, το ελάχιστο επιτόκιο που μπορούσε να δανείσει η Attica Bank για να μην μπαίνει μέσα ήταν 4,17% (breakeven point). Και αυτό αφορούσε τους πελάτες με την καλύτερη πιστοληπτική διαβάθμιση (Α στην κλίμακα αξιολόγησης της ICAP).

Ωστόσο, "σε πολλές περιπτώσεις το επιτόκιο που προσφέρει η τράπεζα είναι χαμηλότερο από 4,17% που είναι η ελάχιστη τιμή η οποία επιτρέπει στην τράπεζα να καλύπτει το κόστος της και η τιμολόγηση κάτω του κόστους σε συστηματική βάση συνεπάγεται ζημίες για ην τράπεζα".

Ειδικότερα επισημαίνεται ότι "οι αποφάσεις σχετικά με την τιμολόγηση προϊόντων δεν λαμβάνονται με βάση το κόστος για τη συνολική διάρκεια ζωής του προϊόντος και τον κίνδυνο που αναλαμβάνεται. Λόγω αυτής της προσέγγισης, πελάτες υψηλότερου πιστωτικού κινδύνου (F, G, H, NT) επωφελούνται από χαμηλότερα επιτόκια απ' ό,τι οι πελάτες χαμηλότερου πιστωτικού κινδύνου (BB, D)".

Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της κεντρικής τράπεζας: 
-Στις περιπτώσεις με διαβάθμιση ICAP F, όπου το μέσο επιτόκιο βάσει της τιμολογιακής πολιτικής ήταν 8,79%, δόθηκαν 1.740 δάνεια συνολικού ύψους 297 εκατ. ευρώ με μέσο επιτόκιο 8,32%.
-Στις περιπτώσεις με διαβάθμιση G, όπου το μέσο επιτόκιο ήταν 11,84%, δόθηκαν 1.589 δάνεια ύψους 391 εκατ. ευρώ με μέσο επιτόκιο 8,47%.
-Στις περιπτώσεις με διαβάθμιση H, όπου το μέσο επιτόκιο ήταν 14,02%, δόθηκαν 3.401 δάνεια ύψους 1,1 δισ. ευρώ. Σημειωτέον πως αυτά τα δάνεια αποτελούν το 31% του συνολικού χαρτοφυλακίου.
-Στις περιπτώσεις με διαβάθμιση NT (τη χαμηλότερη), όπου το μέσο επιτόκιο ήταν 14,02%, δόθηκαν 528 δάνεια ύψους 142 εκατ. ευρώ με μέσο επιτόκιο 7,46%.
Στις εταιρείες που επωφελήθηκαν από τη συγκεκριμένη πρακτική της Attica Bank συμπεριλαμβάνεται και η εταιρεία Τοξότης Κατασκευαστική του Χρήστου Καλογρίτσα.

Χορός δανείων για τις εταιρείες Καλογρίτσα

Τριάντα εννέα δάνεια πήρε το 2015 από την Τράπεζα Αττικής η κατασκευαστική εταιρεία Τοξότης ΑΕ του κ. Καλογρίτσα, ενώ τον Ιανουάριο του 2015 (με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία) ο ιδιοκτήτης της κατασκευαστικής πήρε δάνειο ύψους 11 εκατ. ευρώ με ευνοϊκούς (οπισθοβαρείς) όρους αποπληρωμής.

Σύμφωνα πάντα με το ίδιο δημοσίευμα, στις 28/4/2015 το πιστωτικό του όριο από 10 εκατ. αυξήθηκε σε 50 εκατ. ευρώ και στις 14/5 σε 100 εκατ. ευρώ!

Επιπλέον η Τοξότης Κατασκευαστική, με διαβάθμιση G, πήρε στις 13/5/2015 δάνειο 20 εκατ. ευρώ παρέχοντας εγγύηση 5 εκατ. ευρώ με υποσχετική επιστολή προσκόμισης γεγενημένων απαιτήσεων σε ποσοστό 120% και 15 εκατ. ευρώ με κάλυμμα νομότυπη ενεχυριασμένη  κατάθεση σε ποσοστό 100%, η οποία μπορούσε να αντικατασταθεί σταδιακά με ενεχυρίαση απαιτήσεων ή συμβάσεων έργων που θα υπέγραφε σε μεταγενέστερο χρόνο ο κ. Καλογρίτσας, όπως και έγινε.

Η μηνυτήρια αναφορά της ΤτΕ αναφέρεται και στα αδικαιολόγητα χαμηλά επιτόκια, κάτω του κόστους, με τα οποία η Attica Bank δάνειζε την εταιρεία του κ. Καλογρίτσα. Σημειώνεται μάλιστα ότι το ελάχιστο επιτόκιο που προέβλεπε το τιμολόγιο της τράπεζας για τους πελάτες με την καλύτερη διαβάθμιση ήταν 4,17% και το μέσο επιτόκιο για τα δάνεια με διαβάθμιση G -όπως του κ. Καλογρίτσα- ήταν 11,84%. Δηλαδή η απόκλιση στην περίπτωση της εταιρείας του κ. Καλογρίτσα ήταν 9,24%!


Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ

Φίλιππος Γαλιάσος


Μετά την μηχανή του εσπρέσο που τα έφτυσε, αφήνοντας μια κενή θέση στον πάγκο της κουζίνας και στην καρδιά μου, το ψυγείο αρχίζει και κάνει διάφορους παράξενους θορύβους μέσα στο σκοτάδι της καληνύχτας μου. Πότε "μπζζζζ" και άλλοτε "κρουτς-κρουτς". Ίσως να ζήλεψε την τρυφερότητα με την οποία νοσήλευσα την εσπρεσιέρα (μπορεί και οι μηχανές να έχουν αισθήματα. Αν κανείς σκεφτεί πως ο θεός έφτιαξε τον άνθρωπο με αισθήματα, τότε γιατί όχι; Μπορεί και ο άνθρωπος τελικά να έχει φτιάξει μηχανές με αισθήματα).

Κάποιο "μπζζζ" με ξύπνησε μέσα στην ήρεμη κατά τα άλλα νύχτα και κίνησα για το ψυγείο. Στάθηκα μπροστά του και του χάιδεψα την πάνω πόρτα. Έγειρα πάνω του και του μιλούσα, του έλεγα λόγια τρυφερά, λόγια αγάπης. Του έλεγα πως δε θέλω και αυτό να με αφήσει, του έλεγα πως λατρεύω τα παγάκια που μου φτιάχνει και μου αρέσει η ιδέα να καλύπτει άλλον ένα κενό χώρο στην κουζίνα. Προσπάθησα να του εξηγήσω πως είναι πολύ μεγάλο για τα μέτρα μου για να αρχίσω να το φέρνω βόλτες στους μαστόρους και πως με την ιδιαίτερη του ιδιοσυγκρασία έπρεπε να δει τα πράγματα πιο ψύχραιμα όπως συνήθως έκανε.

Η νύχτα περπατούσε πάνω στο λεπτοδείκτη του ρολογιού του φούρνου. Μια μπαλαρίνα σκέτη. Πρόσεξα την ψηφιακή της ένδειξη να αναβοσβήνει στο κατράν και είπα: "Μη με παρατάτε όλες σας τώρα. Αν έχετε αισθήματα θα πρέπει να τα συμπεριλάβετε στις αποφάσεις σας, αν πάλι όχι τότε πως γίνεται να με αφήνετε σιγά σιγά όλες μαζί; Αν πάλι πρόκειται για κάποιου είδους εξέγερση τότε θα πρέπει να γνωρίζετε πως εγώ ποτέ δε σας εκμεταλεύτηκα. Σας καθάριζα, σας τάιζα ρεύμα, σας άλλαζα τακτικά τις τσιμούχες, μπορεί να σας είχα αγοράσει σας σκλάβες στο παζάρι αλλά μετά σας φερόμουν σαν πριγκίπισσες λαχταριστές και ζουμερές".

Ξαφνικά το ρολόι πάνω στον φούρνο έκανε δύο κωλοτούμπες στους αριθμούς του και τίναξε τα ποδαράκια του στο ταβάνι, εξαφανίζοντας κάθε του ύπαρξη. Εγώ εξακολουθούσα να χαϊδεύω την πάνω πόρτα του ψυγείου μου έως ότου αισθάνθηκα μια υγρασία στις πατούσες μου που κατά πάσα πιθανότητα προέρχονταν από την κάτω του πόρτα. Είτε έτρεφε ιδιαίτερα αισθήματα για μένα, είτε απλά είχε και αυτό με τη σειρά του τινάξει τα πέταλα.

Απομακρύνθηκα διακριτικά, και σε αυτή μου τη διαδρομή προς το κρεβάτι, προσπάθησα να μη συναντηθώ με κάποια άλλη συσκευή που έχει δημιουργηθεί από ανθρώπου χέρι.

Ήμουν σίγουρος πως τελικά και οι μηχανές είχαν αισθήματα και λογική. Εκεί που εγώ νόμιζα πως απλά μπαίνοντας στην πρίζα εκείνες λειτουργούν, μια νέα πραγματικότητα ανοίγονταν μπροστά μου, τραβώντας τα κουρτινάκια της στο πλάι.

Αν ο άνθρωπος απογοητεύονταν από τη λειτουργία των δημιουργημάτων του, τότε γιατί όχι και ο θεός από τους ανθρώπους;

Μεγάλα ερωτήματα. Αναπάντητα σα τις περισσότερες κρίσιμες ερωτήσεις. Ειδικά αν αυτές ξεκινάνε από τα παγάκια που πλέον δεν μπορούν να γίνουν. Το συνηθισμένο πρόβλημα του να φτιάχνεις κάτι για ένα συγκεκριμένο λόγο και ξαφνικά εκείνο να αποκτά τη δική του υπόσταση.

Αν ο θεός με έφτιαξε για να παράγω παγάκια, να φτιάχνω καφέ ή να βράζω νερό τότε θα αρκούσε να μου το κάνει σαφές εξαρχης. Δεν θα τον παρεξηγούσα, όπως οι μηχανές εμένα.

Γλιστρώντας μέσα στα στρωσίδια μου, χάρηκα που το κρεβάτι μου δεν είχε κάτι το ηλεκτρονικό πάνω του.

Όταν με πήρε ξανά ο ύπνος μια τάβλα θα έσπαζε. Ίσως γιατί και τα κρεβάτια, ανθρώπου χέρι τα είχε φτιάξει. Εγώ όμως κοιμόμουν βαθιά για να μπορώ να το αντιληφθώ.

Και καθότι το ξυπνητήρι μου θα χαλούσε με τη σειρά του, δεν σκόπευα να ξυπνήσω σύντομα.

Πηγή: philipposgaliasos.blogspot



Φίλιππος Γαλιάσος: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Πως η παγανιστική Γιορτή των Τρελών, έγινε το σύγχρονο Καρναβάλι


Οι παγανιστικές τελετουργίες των αρχαίων θρησκειών ενσωματώθηκαν σταδιακά στο καρναβάλι της σύγχρονης εποχής
carnival in the Middle Ages (6)

Καρναβάλι: Η γιορτή των τρελών
Η αρχή του Χριστιανικού Μεσαίωνα βρήκε την Ευρώπη κατακλυσμένη από μια σωρεία μύθων, θρύλων, λατρειών και θρησκειών που ξεχύνονταν σε όλη την ήπειρο μαζί με τις νικηφόρες Ρωμαϊκές λεγεώνες. Ο Όσιρης και η Ίσιδα, ο Διόνυσος, ο Κρόνος, ο Άττης και η Κυβέλη, η Δήμητρα, ο Λύκος και ο Φαύνος, αναμείχθηκαν με τις θρησκευτικές παραδόσεις των Κελτών, των Σαξόνων, των Τευτονικών, Γερμανικών και Σκανδιναβικών λαών. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία στο τέλος άρχισε να εξάγει και να επιβάλει τον χριστιανισμό. Η Αγία Ρωμαϊκή Εκκλησία διέδιδε το λειτουργικό της επίχρισμα πάνω στις πανάρχαιες παγανιστικές παραδόσεις, αλλά κι αυτή η ίδια η λειτουργία είχε σε μεγάλο βαθμό ασπαστεί στοιχεία από τη μυθολογική κληρονομιά των μεσογειακών φυλών. Αρχαία Πνεύματα, Θεοί, Λατρείες, Ιερά Άλση και Ναοί ανακαλύφτηκαν και πάλι με καινούρια ονόματα και νέες χριστιανικές δοξαξίες.
Ενώ οι Πάπες εξαπέλυαν τον πόλεμο ενάντια στην «ειδωλολατρία», το πνεύμα του καρναβαλιού εισέδυε μέσα στην ίδια την Εκκλησία. Ακολουθώντας την αρχαία παράδοση η Γιορτή των Τρελών ήταν μια σάτιρα της πομπώδους χριστιανικής λειτουργίας, αποκαλύπτοντας την υποκρισία της παπικής εκστρατείας ενάντια στις αρχαίες τελετές. Η Γιορτή των Τρελών, ήταν μια παράξενη χριστιανική γιορτή που διαρκούσε 12 μέρες. Ο κατώτερος κλήρος, οι διάκονοι και οι καλόγεροι συγκεντρώνονταν σε ένα ειδικό συμβούλιο για να εκλέξουν τον «Πάπα» τους. Αυτός ο Πάπας των Τρελών, όπως ονομαζόταν, ντυνόταν με τα άμφια του ποντίφικα και σαν το βασιλιά των αρχαίων Σατουρναλίων εξουσίαζε σε έναν παράλογο κόσμο.
Τη μέρα, που παλιά ήταν αφιερωμένη στο Θεό Ιανό και που για τους Ο εκμαυλισμός έφτανε στο αποκορύφωμα του την τελευταία μέρα, στη γιορτή του γαϊδάρου. Ένας γάιδαρος καλυπτόταν με χρυσό πέπλο και οδηγούνταν στο Χριστιανικό Ιερό. Μια λειτουργία ψαλλόταν προς τιμή του ζώου, ενώ η χορωδία εκφωνούσε τα αλληλούια και αμήν. Ο γάιδαρος ήταν για τον Ιησού ό,τι η αρκούδα και ο ταύρος για τον Διόνυσο και τον Όσιρη, δηλ. μια συμβολική εικόνα του Θεού. Μια κοπέλα κρατώντας ένα μωρό στη αγκαλιά ανέβαινε στο ζώο αναπαριστάνοντας έτσι τη φυγή της Μαρίας στην Αίγυπτο. Τότε άρχιζε μια παρωδία λειτουργίας που διαρκούσε πολύ ώρα και τελείωνε με χορό ευχαριστίας και με γκαρίσματα γαϊδουρινά!
Μετά απ’ αυτή την βέβηλη, ανίερη και οργιαστική λειτουργία, οι κληρικοί κρατώντας φανάρια, ανταλλάσοντας άσεμνα αστεία και προσβολές με τους λαϊκούς διέσχιζαν τους συνωστισμένους δρόμους πάνω σ’ ένα καράβι με ρόδες. Η παράξενη αυτή πομπή της «Αυλής των Θαυμάτων» σταματούσε μπροστά στα σπίτια των πλουσίων ζητώντας χρήματα και επέστρεφε τελικά στην εκκλησία, όπου το γλέντι συνεχιζόταν με χορούς και θεατρικές φάρσες. Περιγράφει πολύ γλαφυρά “την γιορτή των τρελών” στην “Παναγία των Παρισίων” ο Βίκτωρ Ουγκώ.
Η «Παναγία των Παρισίων» διαδραματίζεται σε ένα σκοτεινό μεσαιωνικό Παρίσι, στο οποίο κυριαρχεί η καθολική εκκλησία, ως αποκρυστάλλωμα της αυστηρότατα δομημένης φεουδαρχικής χριστιανικής κοινωνίας και των καταπιέσεων που συνεπάγονται οι δομές και το δόγμα της. Ο ίδιος ο ναός με το γοτθικό ρυθμό του, τον όγκο του, τις μυστηριακές και αποτρόπαιες μορφές που τον κοσμούν, αποτελεί μια υλική, απτή έκφανση αυτής της επίφοβης, καταπιεστικής εποχής. Οι ηθικές αξίες σε αυτόν τον κόσμο του λυκόφωτος αντιπροσωπεύονται από πρόσωπα περιθωριακά, έξω από τα όρια της δομημένης κοινωνίας: την τσιγγάνα Εσμεράλδα χορεύτρια των δρόμων και τρόφιμη της «Αυλής των Θαυμάτων» του χώρου όπου ζούσαν όλοι οι ήρωες του μεσαιωνικού παρισινού υποκόσμου και τον τερατόμορφο κωδωνοκρούστη Κουασιμόδο.
«O ταλαίπωρος ποιητής έριξε μια ματιά ολόγυρα. Πραγματικά, βρισκόταν στην τρομερή Αυλή των Θαυμάτων, όπου ποτέ τίμιος άνθρωπος δεν είχε μπει τέτοιαν ώρα. Επρόκειτο για έναν κύκλο μαγικό, όπου οι αξιωματούχοι του Σατελέ κι οι αστυνόμοι του Δικαστηρίου που το διακινδύνευαν να εισχωρήσουν, γίνονταν κομματάκια. Η πόλη των κλεφτών, μια αποτροπιαστική κρεατοελιά στο πρόσωπο του Παρισιού, ένας βόθρος απ’ όπου ξέφευγε κάθε πρωί και όπου ξαναγύριζε να κατασταλάξει τη νύχτα αυτό το βρομερό ρυάκι αισχρότητας, ζητιανιάς και αλητείας που πάντα ξεχειλίζει στους δρόμους των πρωτευουσών, μια τερατώδης κυψέλη όπου ξαναμαζεύονταν το βράδυ, μαζί με τη λεία τους, όλοι οι κηφήνες της κοινωνίας, ένα άσυλο του ψεύδους, όπου ο γύφτος, ο διωγμένος από την εκκλησία καλόγερος, ο παραστρατημένος φοιτητής, τα καθάρματα όλων των εθνών -Ισπανοί, Ιταλοί, Γερμανοί- κι όλων των θρησκειών – Εβραίοι, χριστιανοί, μωαμεθανοί, ειδωλολάτρες- που ζητιάνευαν την ημέρα γεμάτοι ψεύτικες πληγές, μεταμορφώνονταν τη νύχτα σε ληστές. Με δυο κουβέντες, ένα απέραντο βεστιάριο όπου ντύνονταν και ξεντύνονταν εκείνη την εποχή όλοι οι ηθοποιοί αυτής της αιώνιας κωμωδίας που παίζουν στα λιθόστρωτα του Παρισιού, η κλεψιά, η πορνεία και το έγκλημα.»
Η περίοδος του καρναβαλιού είναι η εποχή των μαγισσών
Είναι οι μέρες όπου ενεδρεύουν τα υπερφυσικά πλάσματα, τα φαντάσματα, τα πνεύματα του δάσους, οι διάβολοι και οι μάγισσες. Στην Ιταλία ένα απ’ αυτά τα πλάσματα ήταν η Μπεφάνα, μια παραφθορά της λέξης Θεοφάνια. Τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια καταδίκασαν αυτή την εικόνα της «Γριάς-Μάγισσας» και προσπάθησαν να την ενσωματώσουν στο ημερολόγιο σαν Αγία Αγκάθα. Κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού ομοιώματά της κρέμονταν στα παράθυρα και μικρά ειδώλια με τη μορφή της μάγισσας ρίχνονταν στους δρόμους. Σύμφωνα με τον εκχριστιανισμένο θρύλο, η Μπεφάνα είχε δυο παιδιά το Καρναβάλι και τη Σαρακοστή.
Στα καρναβάλια της Γερμανίας και της Αυστρίας οι άσχημες μάγισσες Πέρστα και Χόλντα έμπαιναν επικεφαλής μιας πομπής φαντασμάτων και δαιμόνων. Όσοι αντιπροσώπευαν την άνοιξη ήταν όμορφα ντυμένοι και φορούσαν χαρούμενες μάσκες, ενώ εκείνοι που αντιπροσώπευαν το χειμώνα και τα κακά πνεύματα ήταν τρομακτικοί στην όψη. Στις βαυαρικές Άλπεις οι «μάγισσες» πηδούσαν τη νύχτα πάνω από τις φωτιές. Οι Ιταλοί και οι Γερμανοί συνήθιζαν να καίνε αχυρένιες μάγισσες στις φωτιές του καρναβαλιού.
Σε διάφορα μέρη της Ευρώπης γίνονταν πομπές συνοδευόμενες με ήχους βούκινων, κουδουνιών και κυμβάλων για να εκδιώξουν τα πνεύματα και τις μάγισσες, όπως ακριβώς οι αρχαίοι Αθηναίοι έδιωχναν τις «Κάρες» στο τέλος της γιορτής των Ανθεστηρίων που γινόταν στις αρχές του Μάρτη. Σε μερικές πομπές καρναβαλιού στη Βόρεια Ευρώπη βασιλιάς των φαντασμάτων ήταν ο Χαριλο-Κίνγκ ή Αρλεκίνος. Ήταν αρχηγός μιας διαβολικής στρατιάς πεθαμένων ψυχών που τρόμαζαν και διασκέδαζαν τα πλήθη του καρναβαλιού.
Η φήμη του Αρλεκίνου ξαπλώθηκε σιγά-σιγά σε όλη την Ευρώπη, καθιστώντας τον έτσι παγκόσμια φιγούρα του καρναβαλιού. Εξάλλου ο διαβολικός Αρλεκίνος ενέπνευσε την ιταλική Κομέντια ντελ Άρτε. Αυτός ήταν που γέννησε μια σειρά από φυσιογνωμίες του καρναβαλιού, όπως τον γαλλικό Πιερότο και την Πουλσινέλ, τη ρωσική Πετρούσκα που ενέπνευσε τον Ιγκόρ Στραβίνσκυ και τον ισπανικό δον Κριστομπάλ.
Σύμφωνα με έναν αρχαίο θρύλο ο Τρελός γεννιέται την ίδια στιγμή με το Βασιλιά και έχει το ίδιο ωροσκόπιο μ’ αυτόν, γι’ αυτό και είναι ίσος του! Ο μαγικός αριθμός του Τρελού είναι το 11 και συμβολίζει ακριβώς την ισότητα αυτή. Στις μεσαιωνικός αυλές είχε το μοναδικό προνόμιο να λέει στο βασιλιά αλήθειες που δεν τολμούσε να ξεστομίσει κανένας άλλος θνητός και ήταν ο μόνος που επιτρεπόταν να μπει στα γυναικεία δωμάτια. Ηταν το μοναδικό ον στην Βασιλική αυλή που είχε το ελεύθερο να πλησιάζει τον Βασιλιά κρατώντας μάλιστα τα όπλα του, με την κάλυψη που του πρόσφερε ο ρόλος του σαν τρελός, παράλογος, πλανόδιος καλλιτέχνης. Μερικές φορές μιλούσε ποιητικά, άλλοτε ωμά, γελοιοποιώντας την αυλή του βασιλιά, αποκαλύπτοντας τις ίντριγκες, εκθέτοντας τις αδυναμίες των αυλικών, την απληστία τους και την υποκρισία τους. Πολλά καρναβάλια στην κοιλάδα του Ρήνου αρχίζουν κάθε χρόνο το 11ο λεπτό της 11ης ώρας της 11ης μέρας του εντέκατου μήνα, δηλαδή τη Μαγική Στιγμή του Τρελού.
Το καρναβάλι της Ρώμης
Ο Γκαίτε στα «Ταξίδια στην Ιταλία» περιγράφει το καρναβάλι-μαμούθ στη Ρώμη του 18ου αιώνα. Η ανθρώπινη φαντασία και η δίψα για ελευθερία είχαν βρει ελεύθερο πεδίο δράσης. Εκατοντάδες θεατρικές παραστάσεις δίνονταν σε παλκοσένικα στις πλατείες της πόλης. Ελέγχοντας τη βία και την ακολασία, ο τόνος του καρναβαλιού είχε μετατοπιστεί και είχε βρει καλλιτεχνική έκφραση. Τα θεατρικά έργα και οι ποιητικοί θρύλοι είχαν αντικαταστήσει τις φτηνές φάρσες.
Πολυάριθμες παρελάσεις με αλληγορικά άρματα διέσχιζαν τους δρόμους της Ρώμης και μετείχαν σ’ αυτές άτομα κάθε ηλικίας και φύλου. Οι βίαιες συγκρούσεις, οι προκλητικές αμφιέσεις και η ανηθικότητα που κάποτε χαρακτήριζαν το καρναβάλι δεν υπήρχαν πια. Το Κολοσσαίο πλημμυριζόταν από πλούσια θεάματα με δεκάδες χιλιάδες μουσικούς, χορευτές και τραγουδιστές. Το καρναβάλι στη Βενετία, που είχε τόσο γοητεύσει το λόρδο Βύρωνα με την εξωτική του λαμπρότητα και τον άπειρο πλούτο του, είχε φτάσει σε μνημειώδη έκφραση του καλλιτεχνικού πνεύματος. Ήταν ένα διαρκές πανηγύρι, αφού γιορταζόταν έξι μήνες το χρόνο!

carnival in the Middle Ages (3)
Ο χορός των στοιχείων & της μαγείας

Το καρναβάλι είναι ευνοϊκή περίοδος για μαγεία.
Οι Αλχημιστές του Μεσαίωνα περίμεναν πάντα την κατάλληλη στιγμή –όπου οι θέσεις των άστρων συμπίπτουν με ορισμένους σεληνιακούς και ηλιακούς κύκλους– για να πετύχουν τη μεταστοιχείωση των αγενών μετάλλων. Το καρναβάλι είναι ακριβώς αυτή η κατάλληλη στιγμή και η μαγεία του, όταν εκτελείται από τον τρελό, το μάγο ή τον ιερέα, μεταμορφώνει τα κοινωνικά και φυσικά στοιχεία. Ο καπνός από τις εξαγνιστικές φωτιές του καρναβαλιού αποκαλύπτει οιωνούς για ολόκληρο το χρόνο. Τα κόκαλα από τα σφαχτά και τα φτερά από κοκόρια ανακατεύονταν με στάχτες κι έπειτα ρίχνονταν στα χωράφια για να προστατεύουν τις σοδειές. Οι τελετές του καρναβαλιού περιλαμβάνουν μαγικά όργανα, ειδικές χειρονομίες και κραυγές που έχουν ιδιαίτερη δύναμη. Στο Βέλγιο και σε ορισμένα μέρη των Άλπεων χρησιμοποιούνταν σκούπες που «σάρωναν» τον παλιό χρόνο. Στα γαλλικά και γερμανικά καρναβάλια φουσκωμένοι ασκοί από κύστεις γουρουνιών προσδένονταν στα άκρα των ραβδιών με τα οποία άντρες και γυναίκες χτυπιόνταν μεταξύ τους. Πίστευαν πως οι ασκοί περιείχαν πεθαμένες ψυχές.
Η δάφνη, που ήταν απαγορευμένη από τα παπικά συμβούλια του μεσαίωνα, το θυμάρι και το δεντρολίβανο συνδέονταν επίσης με το καρναβάλι. Κλαδιά από τα φυτά αυτά κρεμούσαν στα παράθυρα για να διώχνουν τα κακά πνεύματα. Επίσης γινόταν και η «μάχη των λουλουδιών», όπου νεαρά κορίτσια καβάλα σε διακοσμημένα άρματα έριχναν κίτρινες μιμόζες στα πλήθη, ένα έθιμο που επιβιώνει και στα σημερινά καρναβάλια.
Παράδοξες διασυνδέσεις σε παράξενες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε αρχαίες φυλές, που χάνονται σε πάμπολλες διασταυρώσεις μέσα στην ιστορία, χωροχρονικά τούνελ και σκουληκότρυπες που μέχρι σήμερα λειτουργούν ως περάσματα για οντότητες όπως οι Μεγάλοι Παλαιοί και οι Πρεσβύτεροι Θεοί της Μυθολογίας Κθούλου. Υβριδικά γένη που μεθοδεύτηκαν σε ανίερες τελετές των οποίων τους οποίους συναντάμε στην εποχή μας σε εορτασμούς σαν αυτούς της Απόκριας, της Βαλπουργίας Νύχτας και της Πρωτομαγιάς. Κάποιοι αδαείς γιορτάζουν την αναγέννηση της Φύσης και κάποιοι γνώστες την αναγέννηση του Είδους τους!!!

carnival in the Middle Ages (5)
carnival in the Middle Ages (12)
carnival in the Middle Ages (13)
carnival in the Middle Ages (14)
carnival in the Middle Ages
Bergaigne-Carnevale
carnival in the Middle Ages (2)
carnival in the Middle Ages (4)
The jesters of the Middle Ages a
carnival in the Middle Ages (8)
carnival in the Middle Ages (9)
carnival in the Middle Ages (10)
carnival in the Middle Ages (11)


  • Πηγή: TerraPapers


  • Διαβάστε Περισσότερα »

    Δημοσκόπηση του Bridging Europe: Πρωτιά ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι δικό μας το μαγαζί!


    Διαφορά της τάξης του 1,9% καταγράφει νέα δημοσκόπηση του Bridging Europe για λογαριασμό της εφημερίδας ΤΟ ΧΩΝΙ, που σε αντίθεση με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων της διαπλοκής έχει πέσει μέσα σε όλες του τις εκτιμήσεις για τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα.

    Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, στην πρόθεση ψήφου, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει ποσοστό 20.3%, ενώ η Νέα Δημοκρατία 18,4% (Πιο κάτω αναλυτικά). 

    Ο λαός άρχισε να καταλαβαίνει και να συνειδητοποιεί. Αφενός να καταλαβαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (κόντρα σε όλους τους εγχώριους αντιπάλους του) είναι το κόµµα που αγωνίζεται να αποκρούσει τη λιτότητα των δανειστών, αφετέρου να συνειδητοποιεί πλήρως το ρόλο της ΝΔ, που υπό τη νέα ηγεσία της έχει µετατραπεί σε κόµµα των δανειστών.

    Στη θεµελιώδη ερώτηση, που αναµφισβήτητα θα κρίνει τις εκλογές του 2019, οι πολίτες ήδη εµφανίζονται µε ξεκάθαρη θέση: «Με τον Κυριάκο στην εξουσία θα ήταν χειρότερα» λένε 6 στους 10 συµπολίτες µας και -προσέξτε- µε τη µιντιακή πλιατσικολογία να χτυπάει κόκκινο καθηµερινά! Φανταστείτε και να άκουγε την αλήθεια ο λαός…

    Στη δημοσκόπηση της Bridging Europe για Το ΧΩΝΙ αποτυπώνεται η ΑΛΗΘΕΙΑ που επιμελώς το κόμμα των δανειστών και οι τηλεπροπαγανδιστές προσπαθούν να σας κρύψουν!

    - 6 στους 10 Ελληνες θεωρούν ΝΙΚΗ της Ελλάδας τη συμφωνία του Εurogroup,

    - 8 στους 10 Ελληνες βλέπουν νίκη της κυβέρνησης και στα εργασιακά,

    - 7 στους 10 Ελληνες θεωρούν ότι οι δηλώσεις Μπακογιάννη... συμφέρουν τους δανειστές!

    Αναλυτικά η δημοσκόπηση

    58% η κυβέρνηση κέρδισε με την απόφαση του Eurogroup, 38% έχασε, 4% ΔΞ / ΔΑ 

    Πως κρίνετε τα «αντίμετρα»:

    -Μείωση ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής: 59% θετικά, 36% αρνητικά, 5% ΔΞ/ΔΑ. 

    -Μείωση ΕΝΦΙΑ κατά 35% - 40%: 62% θετικά, 27% αρνητικά, 11% ΔΞ/ΔΑ. 

    -Μείωση ΦΠΑ σε ενέργεια κατά 7 μονάδες: 60% θετικά, 28% αρνητικά, 12% ΔΞ/ΔΑ. 

    -Μείωση ΦΠΑ στις µεταφορές κατά 11 µονάδες: 64% θετικά, 30% αρνητικά, 6% ΔΞ/ΔΑ

    -Εξασφάλιση δέσµευσης για χρηµατοδότηση 3 δισ. ευρώ για τη δηµιουργία 100.000 νέων θέσεων εργασίας: 67% είναι πολύ θετικό, 27% δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο, 6% ΔΞ/ΔΑ.



    75% νίκη της ελληνικής πλευράς η διατήρηση σταθερού ορίου σε ομαδικές απολύσεις, 18% ήττα, 7% ΔΞ/ΔΑ 



    77% νίκη ελληνικής πλευράς αν επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις (μετά την 1/1/2018), 18% ήττα, 5% ΔΞ/ΔΑ



    Υπήρξαν στο παρελθόν δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων για τερματισμό της λιτότητας στην Ελλάδα: 67%  όχι, είναι η πρώτη φορά / 19% ναι θυμάμαι, έχουν ξαναγίνει / 14% ΔΞ ΔΑ



    60% χειρότερη η συμφωνία που θα έφερνε ο Μητσοτάκης, 16% καλύτερη, 24% ΔΞ/ΔΑ



    55% η ΝΔ τάχθηκε με τους δανειστές κατά τη διαπραγμάτευση, 29% διαφωνεί µε την άποψη, 16% ΔΞ/ΔΑ. 



    65% η δήλωση Μπακογιάννη για ποινικές ευθύνες στην καθυστέρηση της διαπραγμάτευσης είναι προς το συμφέρον των δανειστών, 12% προς το συμφέρον των κυβερνήσεων, 23% ΔΞ/ΔΑ 



    54% αρνητική άποψη για δήλωση Αδ. Γεωργιάδη να μην κλείσει η αξιολόγηση και να πέσει η κυβέρνηση, 30% θετική, 16% ΔΞ/ΔΑ 

    Πρόθεση Ψήφου

    -ΣΥΡΙΖΑ 20,3%. 

    -ΝΔ 18,4%.

    -ΚΚΕ 7,3%. 

    -Χρυσή Αυγή 6,1%. 

    -Δηµοκρατική Συµπαράταξη 4,9%. 

    -Ανεξάρτητοι Ελληνες 3,1%. 

    -Λαϊκή Ενότητα 2,5%. 

    -Πλεύση Ελευθερίας 2,4%. 

    -Ενωση Κεντρώων 1,4%. 

    -ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,3%. 

    -ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ 1%. 

    -Αλλο κόµµα 1,1% 

    -ΔΞ / ΔΑ 30,2% 

    periodista

    Διαβάστε Περισσότερα »

    Αρχειοθήκη ιστολογίου