Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΙΑ ΝΑ ΕΥΘΥΜΗΣΩΜΕΝ

Kostas Vostantzoglou


Τα βράδια, κατά τις έντεκα, με τα αστέρια να τρεμοσβήνουν στον ουρανό και αγλαϊζούσης της σελήνης, όταν η κόρη μου έχει γκανιάξει από το υστερικό γαύγισμα, έχει βαρεθεί το κουτσομπολιό με τον Αβραάμ που ζει απέναντι, έχει φάει τον άμπακο, έχει ξεθεωθεί τραβώντας την κοτσίδα με τους κόμπους που λατρεύει, έχει πάθει την καθημερινή της παράκρουση με τα μηχανάκια που περνάνε από τη γειτονιά και έχει λαχανιάσει επαρκέστατα χοροπηδώντας σαν κατσίκι, ξέρω πως πλησιάζει η ευλογημένη στιγμή που περιμένω εναγωνίως όλη μέρα.

Η στιγμή της γαλήνης που έχει χαθεί στο διάστημα αφότου απέκτησα κόρη για να με λατρεύει. Τότε, κατά τις έντεκα, κοντεύει να ολοκληρωθεί η καθημερινή ιεροτελεστία που ακολουθούμε στο σπίτι. Η Χαρά μας έχει κατουρήσει και κοπρίσει το μπαλκόνι που μόλις καθάρισε η δυστυχής μου σύζυγος. Έχει μασουλήσει τις καινούργιες σαγιονάρες της μαμάς, οπότε η μαμά, χαϊδεύοντας στοργικά το αδηφάγο κτήνος, μου λέει γλυκά ανοιγοκλείνοντας χαριτωμένα τα ματάκια της σαν να παίζει σε αμερικάνικη ταινία του ‘50, με το πιο αθώο ύφος: μην κάνεις έτσι. Φτηνά μας ήρθαν. Μόνο εννέα ευρώ κάναν οι σαγιονάρες.

Εγώ από την άλλη, ξέροντας ότι η λατρεμένη μου σύνευνος έχει δώσει πάνω από εκατό ευρώ - μόνο για σαγιονάρες - φέτος το καλοκαίρι, βρίσκω ιδιαζόντος ακριβό το σπορ της κατασπάραξης παραδοσιακών ιαπωνικών προϊόντων εκ μέρους της κόρης και νοιώθω μια ακατανίκητη ορμή να πνίξω κόρη και μαμά που μου ρίχνουν μονίμως έξω τον προϋπολογισμό. Τέλος πάντων. Δεν θα σας κουράσω με τις πίκρες που μου δίνουν τα θηλυκά του σπιτιού μου. Όλοι οι άντρες λίγο πολύ τα ίδια τραβάμε, οπότε ξέρετε για τι μιλάω. Θα σας πω μόνο πως φτάνει κάποτε και η ευλογημένη στιγμή που το ζώον πέφτει ημιθανές να ροχαλίσει κάτω από το τραπέζι διότι κατά τη γνώμη του εκεί μόνον έχει δροσιά.

Κατά τις έντεκα λοιπόν πέφτει σαν βέλο γηραιάς κυρίας σιωπή στο σπίτι και σκεπάζεται με μια ευλογημένη ησυχία.

Είναι η ώρα που ανοίγω τα μηνύματα που μου έστειλαν οι φίλοι, που διαβάζω τις αναρτήσεις που κάνατε, που βάζω τα like και τις καρδούλες όπου κρίνω πρέπον και γράφω τις εξυπνάδες για τις οποίες είμαι γνωστός μέχρι την Γη του Πυρός και αγαπάτε να διαβάζετε άγνωστο για ποιόν λόγο. Είναι η ώρα που φιλοσοφώ, που μελαγχολώ, που αναπολώ περασμένα μεγαλεία, που σκέφτομαι το μέλλον της ανθρωπότητας, που ανακαλύπτω πρωτότυπες λύσεις για τα προβλήματα που θα θέσει η παγκοσμιοποίηση, που διαβάζω ιστορία ή ποίηση και διαπιστώνω έκπληκτος πως και οι παλιότεροι σκεφτόντουσαν. Ειλικρινά δεν τους το είχα. Ούτε Google είχαν, ούτε τίποτα οι ανίκανοι και παρόλα αυτά κάτι σκαμπάζανε.

Δυστυχώς μέσα σ’ αυτό τον μεγαλειώδη οργασμό σκέψεων, αποφάσεων και ιδιοφυών συμπερασμάτων, μια σκέψη που όλο την αποφεύγω με ντρίμπλες, επιμένει να με πολιορκεί και να με τυρρανάει.

Δεδομένου του γεγονότος ότι οι λογαριασμοί πίπτουν κατά ριπάς και το κράτος μας χρειάζεται συνεχώς την δική μου συνεισφορά ως κεφαλαιούχου για να ορθοποδίσει, με ποιόν τρόπο θα έχουμε φαϊ μετά τις 12 του μήνα;

Παρόλο που γενικώς θεωρούμαι έμπειρος αλχημιστής και επαρκής στα μαθηματικά, ο τετραγωνισμός του κύκλου θεωρώ πως είναι ευκολότερος ως πρόβλημα.

Προς το παρόν, έχω βρει ως ιδιοφυές άτομο που είμαι, ΤΗ ΛΥΣΗ!. Από πρώτης έως τριακοστής πρώτης εκάστου μηνός θα αγοράζουμε από μία φρατζόλα ψωμί. 31 ημέρες x 0,70 η φρατζόλα= 21,70. Ανά τριήμερον θα αγοράζουμε ελιές. Ένα βαζάκι Kαλαμών που μου αρέσουν κάνει 2,29 x 10 = 22,90. Τα προσθέτουμε και ίδού: 21,70 + 22,90 = 44,60. Mόνον!

Θα ντερλικώσουμε και θα μας μείνει και ένα 50άρικο υπολογίζω για έκτακτα έξοδα. Ερωτώ γιατί είμαι φιλομαθής: στουμπώνεις ή δεν στουμπώνεις με μισή φρατζόλα και 3 ελιές ημερησίως; Eγώ λέω στουμπώνεις. Πιθανόν στην πολιορκεία του Τάρας Μπούλμπα να τρώγανε καλύτερα, γιατί οι αρουραίοι είναι πιο θρεπτικοί, αλλά μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Το κράτος μας έχει ανάγκες και θα το συνδράμω αγόγγυστα. Έτσι είμαι εγώ. Είναι μην δω ανήμπορο. Θα σκιστώ να τον βοηθήσω.

Λέω τώρα να ξυπνήσω την κορούλα μου που με καταλαβαίνει, να πάμε να κοιμηθούμε ομού ειρηνικά. Μύτη μύτη. Όπως της αρέσει.

Αύριο πρωϊ πρωϊ που θα αναγγείλω στην πολυφίλητο το σιτηρέσιον του επομένου μηνός, ειλικρινά δεν περιμένω σοβαρές αντιδράσεις γιατί την διάλεξα επειδή είναι ψύχραιμη, ολιγαρκής και μετρημένη. Αν υπάρξουν αντιδράσεις, πράγμα που θεωρώ απίθανο, θα το μάθετε από την τηλεόραση. Αν δείτε να περνάει σε σούπερ: τραγωδία. Τον έσφαξε στο Ίλιον, κάτι θα έχει συμβεί.



Kostas Vostantzoglou: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

40 εκατομμύρια σύγχρονοι σκλάβοι και 152 εκατομμύρια παιδιά θύματα καταναγκαστικής εργασίας

Κόσμος


Η σύγχρονη δουλεία και η παιδική εργασία σε αριθμούς και εικόνες. Ο υπέροχος κόσμος του καπιταλισμού…

Ετήσια αναφορά για το 2016 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) του ΟΗΕ και της Οργάνωσης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Walk Free Foundation) σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης:

«πάνω από 40 εκατομμύρια άνθρωποι θύματα της σύγχρονης δουλείας και 152 εκατομμύρια παιδιά θύματα της καταναγκαστικής εργασίας»

Σύγχρονη δουλεία



Υπάρχουν περίπου 40 εκατομμύρια άνθρωποι παγιδευμένοι στη σύγχρονη δουλεία. Οι νέες εκτιμήσεις που προέκυψαν από τις έρευνες δείχνουν ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια επηρεάζονται δυσανάλογα από τη σύγχρονη δουλεία, ο πληθυσμός τους αντιπροσωπεύει σχεδόν 29 εκατομμύρια άτομα, δηλαδή το 71% του συνόλου. Οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 99% των θυμάτων της καταναγκαστικής εργασίας στη βιομηχανία του σεξ και το 84% των καταναγκαστικών γάμων. Ένα στα τέσσερα θύματα της σύγχρονης δουλείας (περίπου 10 εκατομμύρια) είναι παιδιά.

Καταναγκαστική εργασία



Η έρευνα αποκάλυψε ότι περίπου 25 εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάστηκαν σε εργασία το 2016. Από αυτούς, 16 εκατομμύρια άνθρωποι σε καταναγκαστική εργασία στον ιδιωτικό τομέα (οικιακές εργασίες, κατασκευές, γεωργία). Περίπου 5 εκατομμύρια άτομα βρισκόταν σε καταναγκαστική σεξουαλική εκμετάλλευση και περίπου 4 εκατομμύρια άτομα, δηλαδή το 16% του συνόλου, βρισκόταν σε καταναγκαστική εργασία που επιβλήθηκε από κρατικές αρχές.

Καταναγκαστικοί γάμοι



Εκτιμάται ότι 15 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν σε καταναγκαστικό γάμο το 2016. Από αυτούς οι περίπου 6,5 εκατομμύρια γάμοι έγιναν την τελευταία πενταετία (2012-2016), οι υπόλοιποι είχαν προηγηθεί και εξακολουθούσαν να υφίστανται. Περισσότερο από το ένα τρίτο όλων των θυμάτων καταναγκαστικού γάμου, κατά την τέλεση του γάμου ήταν παιδιά και σχεδόν όλα ήταν κορίτσια.

Παιδική εργασία



152 εκατομμύρια παιδιά – 64 εκατομμύρια κορίτσια και 88 εκατομμύρια αγόρια – εξαναγκάζονται σε εργασία, σχεδόν το ένα στα δέκα παιδιά σε όλο τον κόσμο. Η παιδική εργασία εξακολουθεί να εντοπίζεται κυρίως στη γεωργία (70,9%). Σχεδόν ένας στα πέντε παιδιά εργάζεται στον τομέα των υπηρεσιών (17,1%), ενώ το 11,9% των παιδιών εργάζονται στη βιομηχανία.


Η πρόκληση για τη μείωση της παιδικής εργασίας, είναι ακόμα μεγάλη. Από τα πρόσφατα αποτελέσματα των ερευνών, όπως παρατηρούμε και στο επόμενο διάγραμμα, φαίνεται ότι η παιδική εργασία συνεχίζει την πτωτική πορεία που παρατηρείται μετά το 2000.


Ο μεγαλύτερος αριθμός εργαζόμενων παιδιών ηλικίας 5 έως 17 ετών εντοπίζεται στην Αφρική (72,1 εκατομμύρια), ακολουθούμενη από την Ασία και τα νησιά του Ειρηνικού (62 εκατομμύρια), την Αμερική (10,7 εκατομμύρια), την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία (5,5 εκατομμύρια) και τα Αραβικά Κράτη (1,2 εκατομμύρια).

Περίπου το ένα τρίτο των παιδιών ηλικίας 5 έως 14 ετών που εργάζονται δεν πηγαίνουν στο σχολείο. Το 38% των παιδιών που εργάζεται σε πολύ επικίνδυνες συνθήκες είναι ηλικίας 5 έως 14 ετών και σχεδόν τα δύο τρίτα των παιδιών ηλικίας 15-17 ετών εργάζονται πάνω από 43 ώρες την εβδομάδα. Περισσότερα εδώ.


Εικόνες του κοινωνικού συστήματος της αδικίας και της εκμετάλλευσης, στο οποίο το κέρδος έχει προτεραιότητα έναντι της ανθρώπινης ζωής. Ο υπέροχος κόσμος του καπιταλισμού…

Πηγή: katiousa.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Στη χαραυγή του έτους μηδέν...

Στέφανος Μαντζαρίδης

Psicorobert - WordPress.com

Παλιά, θυμάμαι, είχα τα πάντα σε τάξη μέσα στο μυαλό μου. Οργανωμένα, τακτοποιημένα, όλα μια χαρά. Τι στην ευχή μου συμβαίνει τώρα και παλεύω σαν ένας άλλος Θησέας να ξεδιαλύνω τον μίτο της Αριάδνης που έχει καταλάβει κάθε νευρώνα του εγκεφάλου μου;

Αρχίζω, που λέτε, να γράφω για την τεράστια καταστροφή που προξένησε ο εκπρόσωπος της εφοπλιστικής τάξης, της αγαπημένης τάξης κάθε εξουσίας διαχρονικά στη χώρα, στην αυλή μου. Και πάνω που γράφω τις πρώτες δυο τρεις σειρές, μπουκάρουν στη σκέψη μου ξαφνικά οι χρυσοθήρες και το μυαλό μου φεύγει ευθύς αμέσως από τα νερά του Σαρωνικού κι ανηφορίζει βόρεια, στη Χαλκιδική και στον ανελέητο βιασμό της φύσης και του μέλλοντος μιας ολόκληρης κοινωνίας στο βωμό του κέρδους μιας πολυεθνικής και των εδώ εκπροσώπων της.

Κι εκεί που οι εικόνες ενός πανέμορφου, αρχέγονου δάσους δίνουν τη θέση τους στην ξεραΐλα και τα δηλητήρια που αφειδώς μοιράζει η El Dorado, σχηματίζεται στο μυαλό μου η εικόνα της Μάγδας Φύσσα κι αμέσως μπαίνει σε πρώτο πλάνο στη σκέψη μου... Η εικόνα της μάνας που έχασε το παιδιά της από χέρι φασίστα, το καθάριο, γεμάτο αποφασιστικότητα αλλά και πόνο ανείπωτο, βλέμμα της, που έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με το προκλητικό βλέμμα των κουστουμαρισμένων δολοφόνων χρυσαυγιτών που απολαμβάνουν την ασυλία ενός συστήματος σάπιου και διεφθαρμένου...

Sigmalive

Πάνω λοιπόν που δακρύζω για τον Παύλο κι αποφασίζω να γράψω για την ατιμωρησία των χρυσαυγιτών και τις σιχαμερές τους ιδέες, στεγνώνει το στόμα μου και πηγαίνω στη βρύση να πιω μια γουλιά νερό. Έλα όμως που το μυαλό μου ησυχία δεν έχει κι αποφασίζει να με ταξιδέψει σ' ένα μέλλον ζοφερό και μαύρο, όπου το νερό θα είναι ιδιοκτησία κάποιας πολυεθνικής. Άντε μετά να κατέβει έστω και μια γουλιά νερό...

Οργίζομαι για ακόμα μια φορά, παίρνω τα τσιγάρα μου κι ετοιμάζομαι να βγω στους δρόμους να ουρλιάξω ν' αφήσουν ήσυχο το νερό! Έλα όμως που εκεί που αρχίζω να φωνάζω σαν τον τρελό μέσα στη νύχτα πως το νερό είναι δημόσιο αγαθό κι ανήκει στην κοινωνία ολόκληρη, χάνω τα λόγια μου, μπερδεύομαι, κι αρχίζω να φωνάζω ταυτόχρονα για το σταμάτημα των πλειστηριασμών και τα κοράκια που περιμένουν στη γωνιά για να ξεσκίσουν ότι απέμεινε από τις σάρκες ενός λαού που για μια ακόμα φορά στην ιστορία πιάστηκε κορόιδο...

Έρχεται τότε στη στιγμή σα ζωγραφιά στο μυαλό μου η εικόνα ενός πρόσφυγα μέσα σε μια σάπια βάρκα που παλεύει μεσοπέλαγα να σώσει τη ζωή του και μονομιάς όλη η οργή που ένιωθα μεταλλάσσεται σε ντροπή, φρίκη και τρόμο. Ντροπή που ακόμα επιτρέπω το έγκλημα αυτό, φρίκη για όλα εκείνα που γίνονται στο όνομα των θρησκειών και του κέρδους. τρόμο για το αύριο των παιδιών μας...


Σας μιλάω ειλικρινά, δεν αντέχω άλλο! Κοντεύω ν' αρχίσω να χάνω τα λογικά μου με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Νιώθω όπως ένας πυγμάχος που έχει στριμωχτεί στα σχοινιά και δέχεται ανελέητα χτυπήματα από τον αντίπαλο του, γνωρίζοντας πως δεν έχει καμία τύχη στον αγώνα.

Σα να βρίσκομαι στο έτος μηδέν και απλά πέθανε η ελπίδα γύρω μου. Λες και είμαι ένας καταδικασμένος σε θάνατο που απλά περιμένει να του ανακοινωθεί η ημερομηνία της εκτέλεσης του...

Κοιτάζω γύρω μου και το μόνο που αντικρίζω πια είναι πρόσωπα ανέκφραστα, βλέμματα υποταγμένα. Τα μάτια μου διασταυρώνονται με μάτια που είναι άδεια, κενά, άχρωμα. Παντού γύρω μου κορμιά σκυμμένα, κορμιά που λες και κουβαλάνε τόνους ολόκληρους στις πλάτες τους, κορμιά που είναι έτοιμα να λυγίσουν, να γονατίσουν, να παραδοθούν...

Λέτε να τελειώνουν τελικά όλα εδώ; Λέτε να ηττηθήκαμε στον αγώνα που δώσαμε, όσοι από εμάς τον δώσαμε; Λέτε να μην υπάρχει αύριο;

Peterio - DeviantArt
Με συγχωρείτε αλλά αδυνατώ να το πιστέψω αυτό... Προτιμώ χίλιες φορές να καταντήσω ένας ακόμα γραφικός τρελός παρά να δεχτώ κάτι τέτοιο...

Πηγή: enfo.gr



Στέφανος Μαντζαρίδης: Σχετικά με τον Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Καιροί αναζήτησης

Άβα Μπουλούμπαση


Η σιωπή δεν είναι πάντα ο καλύτερος τρόπος να συμβάλουμε στην υπόθεση μιας λαΪκής, πατριωτικής δημοκρατικής αλλαγής, πόσο μάλλον όταν από τα χρόνια της νιότης έχουμε εντάξει τον εαυτό μας στην υπηρεσία ενός τέτοιου οράματος. Ωστόσο σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της σύγχυσης, του αποπροσανατολισμού και μιας βουβής αγανάκτησης που δεν βρίσκει διέξοδο (για την ώρα...), είναι αναγκαίος ένας αναστοχασμός, μια κριτική-αυτοκριτική, νηφάλια ματιά, μια προσωρινή στάση, με σκοπό την καλύτερη επανεκκίνηση. Κι όσο κι αν έχει και ατομικό χαρακτήρα αυτός ο αναστοχασμός, μια καλύτερη επανεκκίνηση δεν μπορεί παρά να έχει ανοιχτό, συλλογικό χαρακτήρα.

Μετά από χρόνια ελπίδων, αγώνων και κινητοποιήσεων, όχι μόνο εμείς σαν άτομα, αλλά και ολόκληρη η κοινωνία, βρίσκεται σε κατάσταση καθήλωσης, εξατομίκευσης και έχει αποδεχτεί την έλλειψη προοπτικής σαν κάτι το φυσικό και αναπότρεπτο. Η αυτο-ενοχοποίηση του τύπου «όλοι μαζί τα φάγαμε, άρα όλοι φταίμε», οδηγεί ή στην απόλυτη υποταγή-ενσωμάτωση, ή στην παραίτηση, τη μετανάστευση, ακόμη και στα σκοτεινά μονοπάτια της αυτοκτονίας.

Δεν είναι τυχαίο που, απογοητευμένος από την υπαρκτή πολιτική και τους φορείς της, (ειδικά όσους, γοητευμένοι από τις καρέκλες της εξουσίας, αναγνώρισαν όψιμα ότι ...πήρανε τη ζωή τους λάθος και ξεχάσανε όλα αυτά στη βάση των οποίων αναδείχτηκαν), ο κόσμος στρέφεται στον δήθεν αντισυστημικό αποτρόπαιο πάντα νεο-φασισμό, (η δολοφονία του Παύλου Φύσσα για χρόνια θα μας στοιχειώνει...), είτε στην ιδιώτευση, είτε, και ευτυχώς!, σε μη κυριολεκτικά πολιτικά πεδία, όπως αυτό του πολιτισμού.

Ο πολιτισμός, με το ουσιαστικό περιεχόμενο της λέξης, ο ελληνικός, αλλά ταυτόχρονα οικουμενικός πολιτισμός, (πρέπει να) αγκαλιάζει όχι μόνο όσους γεννήθηκαν, αλλά και όσους κατοικούν ή εργάζονται στην χώρα μας, και θέλουν να μετέχουν σε αυτόν. Βέβαια ζούμε την εποχή βάρβαρης κακοποίησης των λέξεων, ανάμεσα στις οποίες είναι και τούτη.

Για να θυμηθούμε λίγο τον Εντουάρντο Γκαλεάνο, άλλος λέει πολιτισμό τις παχυλά χρηματοδοτούμενες συναυλίες σταρ του... Survivor, άλλος τις κλειστές βραδιές ποίησης για μυημένες και αυτοαναφορικές ελίτ, άλλος τα πανηγύρια με μεταλλαγμένη δημοτικότροπη μουσική. Ανάμεσα σε χλιδάτες φεστιβαλικές διοργανώσεις (συνήθως με αρνητικό ποιοτικό πρόσημο) και αρχαιολάγνες αναφορές σε ένα παρελθόν που συνήθως υποσκελίζει νεώτερους σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία και τον πολιτισμό μας υπάρχουν και όσοι προσβλέπουν στον πολιτισμό σαν στήριγμα, σαν διέξοδο, σαν φως σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Αναφέρομαι σε πρωτοβουλίες τοπικές, από τα «κάτω», ερασιτεχνών η σοβαρών καλλιτεχνών που συνειδητά παραμένουν στη σκιά του star system. Aναφέρομαι σε σημαντικές εκπομπές του ραδιοφώνου που εκτοπίζει σιγά σιγά την κακόφημη ελληνική τηλεόραση. Αναφέρομαι σε «μικρές» πρωτοβουλίες που αθόρυβα βοηθούν να ξαναβρούμε τις αξίες μας, την πίστη στον εαυτό μας σαν λαός, την ελπίδα μας σαν κοινωνία.

Δυστυχώς η στροφή στον τουρισμό (σαν ...βαριά βιομηχανία της αποδιοργανωμένης ημι-αποικίας-χώρας μας), εις άγραν επενδυτών και ...ανάπτυξης, έχει υποσκελίσει τη στήριξη του πολιτισμού μας, αλλά και των βασικών προΫποθέσεων που θα επιτρέψουν να αναζωογονηθεί. Οι «λευκές νύχτες» επιχειρούν να κρύψουν την πολιτισμική σκοτεινιά, η κατανάλωση αντικαθιστά τη δημιουργία. Στην επαρχία οι συνθήκες είναι ακόμη πιο δύσκολες. Πιεσμένος από τη ζοφερή καθημερινότητα, ο κόσμος έχει ελαχιστοποιήσει τις απαιτήσεις και τα κριτήρια του, έχει χάσει την πραγματική του ταυτότητα, και δέχεται αδιαμαρτύρητα ό,τι του σερβίρεται σε φανταχτερή συσκευασία.

Δέχεται πράγματι? Κι ως πότε?

Η ιστορία και ο πολιτισμός μας είναι μια μακριά αλληλουχία αγώνων και αντιστάσεων, ελπίδων και οραμάτων, όσο κι αν αυτά συνήθως κατέληξαν σε ήττες. Οι πνευματικοί άνθρωποι (άλλων εποχών...) είχαν το σθένος και την τόλμη να ορθώσουν το ανάστημα τους στα δύσκολα (πρόσφατα άκουσα ξανά τη γνωστή δήλωση του βραβευμένου με Νόμπελ Σεφέρη κατά της χούντας), κι ο κόσμος ήξερε να επιλέγει τους πραγματικούς του ηγέτες.

Με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών μας, (και αναφέρομαι σε όσους με καλές προθέσεις αλλά ελλειπή αποτελεσματικότητα δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε αυτή την εκφυλιστική πορεία), δεν μπορούμε παρά να πιστεύουμε σε ένα καλύτερο αύριο. Είμαστε από καλή γενιά, κι έχουμε πολύτιμη κληρονομιά στις αποσκευές μας .

«Αυτός ο λαός δεν βολεύεται με λιγότερο ουρανό» και αντιπαλεύει με τραγούδια και αγώνες κάθε είδους «κακιά σκουριά». ΔΙΩΞΕ ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΨΗΛΑ, όπως τραγουδούσε ο πρόσφατα χαμένος Θάνος Ανεστόπουλος από τα Διάφανα Κρίνα.




Άβα Μπουλούμπαση : Σχετικά με τον Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Δεν έβαλε μυαλό ( και ούτε πρόκειται) ο κόσμος του χρήματος

Του Νίκου Βαρσάμη


« Η Ελλάδα οδηγήθηκε στην κρίση γιατί κατανάλωσε πάνω από τις δυνατότητές της». Η επωδός αυτή ήταν το αγαπημένο σλόγκαν τόσο της ευρωπαϊκής ελίτ όσο και της εγχώριας. Παράλληλα η προπαγάνδα τους προσπαθούσε να πείσει τους λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο, ότι οι αδιόρθωτοι Έλληνες ζουν με τα δανεικά και οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι πληρώνουν την δική μας μεσογειακή ραστώνη, αποσιωπώντας ότι πρόκειται για έντοκο δανεισμό που περιλαμβάνει δρακόντειους όρους αποπληρωμής

Τα πράγματα όμως δεν είναι καθόλου έτσι, αντίθετα πρόκειται για μια τεχνική παραπλάνησης και αντιπερισπασμού. Στην εποχή του ο Καρλ Μαρξ έλεγε πως οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης κυριαρχούν αντικειμενικά στην κοινωνία. Η κυρίαρχη τάξη συνεπώς έχει κάθε συμφέρον να ρίχνει τα βάρη στους φτωχούς και αδύναμους για να κρύψεις τις δικές ενοχές, τις δικές της ευθύνες, τα δικά της εγκλήματα.

Γιατί όμως αντιπερισπασμός;



Ας πάμε λίγα χρόνια πίσω τότε που ξέσπασε στις ΗΠΑ η κρίση των ενυπόθηκων δανείων subprime η οποία οδήγησε στην κατάρρευση της Lehman Βrothers (15.9.2008), ανοίγοντας έτσι το δρόμο στη μεγαλύτερη παγκόσμια ύφεση του δυτικού καπιταλισμού μετά το 1929. Παρά την κρίση λίγα πράγματα δείχνουν να έχουν αλλάξει στον κόσμο του χρήματος. Απεναντίας αντί η κρίση να οδηγήσει σε περισυλλογή, τράπεζες, οι οικονομική ελίτ και συντηρητικοί πολιτικοί κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να διατηρήσουν την εξουσία μεταφέροντα τα βάρη στους φτωχούς.

Με την καταιγίδα που προκάλεσε η κρίση θα έπρεπε να υπάρχει ένας λογικός σύνδεσµος ανάμεσα στην πραγματική οικονομία και στις χρηματιστηριακές αξίες. Τίποτα από αυτά δεν έγινε απεναντίας τα πράγματα μετά τη χρεοκοπία απέδειξαν ότι ο χρηµατοπιστωτικός κλάδος απέκτησε σηµαντική και αυξημένη αυτονοµία.

Μπορεί λοιπόν η κατάρρευση της Lehman Βrothers το 2008 να έπιασε στον ύπνο τους ιθύνοντες και να τους ανάγκασε να την θυσιάσουν ως άλλη Ιφιγένεια, μόνο και μόνο για διακηρύξουν μετά προς πάσα κατεύθυνση ότι «οι τράπεζες είναι πολύ μεγάλες για να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν». Αποτέλεσμα, ανέλαβε το αμερικανικό κράτος –που πρέπει κατά του θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού να μην ανακατεύεται και να αφήνει ελεύθερη της Αγορά- να δώσει αφενός ζεστό χρήμα 3 και πλέον δισεκατομμυρίων δολαρίων και αφετέρου να φορτώσει στους ώμους των φορολογουμένων τα κερατιάτικα των τραπεζών. Την ίδια πρακτική με αυτή των ΗΠΑ ακολούθησε και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία προκειμένου να σώσει τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες από τα τοξικά ομόλογα, μετέφερε τα βάρη στις πλάτες των φορολογουμένων πολιτών μετατρέποντας το τραπεζικό χρέος σε χρέος των κρατών. Επ’ αυτού ο ελληνικός λαός έχει τα χρόνια αυτά αποκτήσει πικρή πείρα

Όμως, αν τα παραπάνω που περιγράφουμε είναι λίγο πολύ γνωστά, το ερώτημα που προκύπτει είναι αν το πάθημα έγινε μάθημα. Η απάντηση είναι απλή όχι, αντίθετα τα πράγματα έγιναν χειρότερα, οι «εγκληματίες» αντί να συμμαζευτούν έγιναν πιο θρασείς.

Ανισορροπίες


Η κατάρρευση της Lehman και η επακόλουθη οικονομική κρίση ήταν το σύμπτωμα των διογκωμένων χρεών, των παγκόσμιων ανισορροπιών, της υπερβολικής ισχύος του χρηματοοικονομικού τομέα και της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, που στήριξαν ένα οικονομικό μοντέλο κατανάλωσης που βασίστηκε στον δανεισμό.

Από το 2007 το σύνολο του χρέους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αυξήθηκε αντί να μειωθεί, με τον υψηλότερο δημόσιο δανεισμό να αντισταθμίζει τη μείωση του χρέους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.

Χαρακτηριστικά από την κατάρρευση της Lehman το παγκόσμιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 75 τρις δολάρια (66,3 τρισ. ευρώ), στην πραγματικότητα η παγκόσμια οικονομία χρησιμοποίησε τη μελλοντική ανάπτυξη ως ενέχυρο, καθώς ουσιαστικά δανείζεται από το μέλλον. Έγκυροι αναλυτές εκτιμούν πως το χρέος αντικατέστησε την παραγωγικότητα, ενώ μαζί με έναν άνευ προηγουμένου όγκο «δωρεάν χρήματος» από τις κεντρικές τράπεζες που έφθασε τα 15 τρις Δολάρια περιέπλεξαν το κουβάρι της κρίσης. Αξίζει δε να σημειωθεί πως μόνο οι 50 κορυφαίες κεντρικές τράπεζες του κόσμου μείωσαν τα επιτόκιά τους μετά την κρίση του 2008 περισσότερες από 700 φορές.

Ανίερη τριάδα



Τραπεζικά ιδρύματα, πολιτικοί και κεντρικές τράπεζες έχουν συστήσει μιαν ανίερη τριάδα, στο πλαίσιο της οποίας καθένα από τα μέλη εξαρτάται από τα υπόλοιπα για να διατηρήσει την εξουσία του. Οι οριακές μειώσεις στις παγκόσμιες ανισορροπίες στο εμπόριο και στις κεφαλαιακές ροές είχαν ως αποτέλεσμα χαμηλότερη ανάπτυξη και πάγωμα κάθε προσπάθειας μεταρρυθμίσεων. Ο χρηματοοικονομικός τομέας που είχε δημιουργηθεί για να στηρίζει την πραγματική οικονομία, μεταμορφώθηκε με τα χρόνια δραστικά προς το χειρότερο. Οι συναλλαγές των αξιώσεων αυτών έχουν γίνει οι ίδιες πιο επικερδείς, οδηγώντας σε μια δυσανάλογη αύξηση στα επίπεδα της χρηματοοικονομικής δραστηριότητας έναντι αυτής των πραγματικών επιχειρήσεων.

Εν τω μεταξύ οι «πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν τράπεζες» έχουν γίνει ακόμα μεγαλύτερες. Οι πρωτοβουλίες, όπως οι οίκοι εκκαθάρισης για τα παράγωγα, έχουν δημιουργήσει πολύπλοκες διασυνδέσεις ενώ τα νέα συστημικά ρίσκα πολλαπλασιάστηκαν.

«Αν δεν σταθεροποιούνταν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να πάμε σε ύφεση όπως αυτή της δεκαετίας του 1930, ανέφερε πάντως σε συνέντευξή του στην «USA Today» με αφορμή την έκδοση των απομνημονευμάτων του ο πρώην πρόεδρος της Federal Reserve Μπεν Μπερνάνκι, σημειώνοντας πως τότε θα έπρεπε περισσότερα στελέχη να πάνε στη φυλακή για τις πράξεις τους.

Η «φούσκα» στην αγορά ακινήτων δεν θα οδηγούσε στην κρίση του 2008 αν δεν υπήρχε υπερβολική μόχλευση, υποστήριξε από την πλευρά του, ο τότε πρόεδρος της Fed Αλαν Γκρίνσπαν.

«Τι πήγε στραβά»;


Οι οικονομολόγοι, εξετάζοντας το «τι πήγε στραβά» τότε, εντόπισαν ορισμένους βασικούς παράγοντες για την κρίση που έφερε η κατάρρευση της Lehman Βrothers. Τη δεκαετία πριν από την κρίση δημιουργήθηκε μια επίπλαστη αίσθηση γρήγορου πλουτισμού.

Τρεις κινήσεις του επικεφαλής της Fed επί 18 χρόνια Αλαν Γκρίνσπαν έφεραν πιο κοντά την κρίση. Ποιες είναι αυτές:

  • Πρώτο το 1998 έδωσε τη δυνατότητα στις εμπορικές τράπεζες να δρουν και ως χρηματιστές, το 2000 είχαμε την απελευθέρωση των σύνθετων παραγώγων (CDS, CDΟ, CΜΒS κ.ά.), ενώ μετά τις 11.9.2001 τα επιτόκια παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα η υπερβάλλουσα ρευστότητα να ψάχνει να βρει εναλλακτικούς τρόπους υψηλής απόδοσης.
  • Δεύτερο: η αλλαγή δραστηριοτήτων στις τράπεζες επέτρεψε τις τιτλοποιήσεις, την ίδια ώρα που οι οργανισμοί πιστοληπτικής αξιολόγησης παρείχαν υψηλούς βαθμούς φερεγγυότητας προσφέροντας τα απαραίτητα πιστοποιητικά ώστε να μπορούν να πουλήσουν τα τοξικά ομόλογα. Οι Αρχές άφησαν επίσης να οδηγηθεί σε χρεοκοπία η Lehman δίνοντας σήμα συναγερμού κινδύνου που επιτάχυνε την ύφεση.
  • Τρίτο: η απληστία όλων, των επενδυτών, των τραπεζών και των στελεχών τους, των hedge funds, των private funds αλλά και όλων όσοι δανείστηκαν περισσότερα από όσα μπορούσαν να αποπληρώσουν.

Σήμερα μετά από όσα συνέβησαν συνεχίζεται ακάθεκτη και με μεγαλύτερη ένταση η δημιουργία πολυσύνθετων προϊόντων. Με συνέπεια να υπάρχει µια εικονική πραγµατικότητα αξιών που ξεπερνά πάνω από 10 φορές το παγκόσµιο ΑΕΠ, καθώς περί τα 800 τρις δολάρια «παίζονται» στις αγορές παραγώγων, ενώ µόνο τα 90 τρις δολάρια αφορούν συναλλαγές εντός των οργανωμένων αγορών Αυτό επηρεάζει παράλληλα την πορεία των οικονοµιών, καθώς οι αγορές έχουν πλέον την ιδιότητα όχι απλώς να αποτιµούν αλλά και να σχεδιάζουν τις μελλοντικές αξίες.



Νίκος Βαρσάμης: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Η κηλίδα, ο πρέσβης και η προεκλογική αύρα…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί


Η φωτογραφία της κυρίας που βγαίνει απ’ τη θάλασσα γεμάτη πίσσα και πετρέλαιο είναι ανάγλυφη για δύο λόγους: Πρώτον γιατί δείχνει το μέγεθος και την ένταση της ρύπανσης (μια φωτογραφία 1.000 λέξεις) και δεύτερον, γιατί δείχνει τη δύναμη και την εξάπλωση της άγνοιας («δεν ’πα να λένε, εγώ θα κάνω μπάνιο»).

Η διαχείριση της οικολογικής καταστροφής από Κουρουμπλή – κυβέρνηση φέρνει μεγάλη φθορά και κόστος για τον Τσίπρα, χαλώντας το κλίμα που ο προπαγανδιστικός μηχανισμός είχε επιχειρήσει να στήσει για επενδύσεις και ανάπτυξη. Το μαύρο που φέρνει στις ακτές κάθε μέρα το κύμα, χαλάει όλες τις φιέστες που είχαν σχεδιαστεί.

Η απομάκρυνση του Κουρουμπλή δεν φτάνει, ούτε ο ανασχηματισμός διορθώνει την κατάσταση. Η ομερτά που υπάρχει γύρω από τη λαθρεμπορία πετρελαίου αγγίζει και το Μαξίμου που είχε πλειοδοτήσει σε δηλώσεις για την πάταξη της λαθρεμπορίας πετρελαίου. Κοντά 3 χρόνια, δεν μπορεί να φταίνε μόνο οι προηγούμενοι… Δεν έχουμε πρωτιά μόνο σε απορρόφηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ, ούτε είμαστε μόνο στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας ναυτιλίας. Μάλλον κατέχουμε… πρωτιές και σε λαθρεμπόρια, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και άλλες… ευγενείς δραστηριότητες. Και ο πολιτικός κόσμος έχει πολλές συμφύσεις με αυτά τα συμφέροντα. Ο ένας κρατάει τον άλλον…

Παράλληλα, κι ενώ η κοινή γνώμη στρέφεται σε αυτά με κουτσουρεμένο τρόπο, ξετυλίγεται μια επιχείρηση εδραίωσης και ισχυροποίησης του αμερικανικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση Τσίπρα το αντιλαμβάνεται, προσπαθεί να αποκτήσει επαφές, ταξιδεύουν στις ΗΠΑ ο Νίκος Παπάς και ο Π. Καμένος, πολλά λέγονται για επικείμενη συνάντηση Τσίπρα – Τραμπ στην Ουάσιγκτον. Το ενδιαφέρον όμως προωθείται και με την υπερδραστηριοποίηση του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα. Επισκέψεις σε λιμάνια και πόλεις (Σύρος, Αλεξανδρούπολη, Πάτρα, Ναύπλιο, Θεσσαλονίκη, Τρίκαλα κ.λπ.), συναντήσεις με Φλαμπουράρη, Παπαδημητρίου, Σπίρτζη, Κουντουρά, Καμμένο και πάει λέγοντας. Υδρογονάνθρακες, λιμάνια, αγωγοί, βάσεις και ιδιαίτερα η Σούδα και ο Άραξος αποτελούν τα κύρια ενδιαφέροντα.

Το τρίτο στοιχείο της επικαιρότητας είναι το άρωμα προεκλογικού κλίματος που απλώνεται στην ατμόσφαιρα σαν τα παλιά φλιτ στα σινεμά. Δημοσκοπήσεις, εξαγγελίες, ομιλίες στη ΔΕΘ κ.λπ. «έριξαν» κάποια από τα προεκλογικά συνθήματα που ήδη επεξεργάζονται οι διαφημιστικές των δύο μεγάλων κομμάτων. Σε κεντρικό αλλά και τοπικό επίπεδο γίνονται κρούσεις και ετοιμάζονται όλοι για τις τρεις αναμετρήσεις που έρχονται.

Ο χώρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης βλέπει ανεβασμένα ποσοστά αλλά κινδυνεύει να ρίξει την καρδάρα πριν καν αυτή γεμίσει. Το ζήτημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας απειλεί να τινάξει στον αέρα το εγχείρημα, ενώ ο Θεοδωράκης έδωσε γραμμή: Νέο ελπιδοφόρο εγχείρημα που θα συνεργαστεί για το σχηματισμό κυβέρνησης με το πρώτο κόμμα. Βάζει έτσι ο ίδιος υποθήκες κάποιας συμμετοχής του στο κυβερνητικό σχήμα. Τόσο απλά και καθαρά.

Βεβαίως και κάτι λείπει. Στην περίπτωση της ρύπανσης η εμφάνιση ενός οικολογικού κινήματος επιβίωσης και ενός πολιτικού κινήματος αποκάλυψης της ομερτά που επικρατεί ανάμεσα σε πολιτικό κόσμο και τον υπόκοσμο. Στην περίπτωση των αμερικανικών σχεδίων και των γεωπολιτικών ανακατατάξεων λείπει το ξύπνημα από το βαθύ ύπνο σαν να μην είναι επικίνδυνα όλα αυτά. Στην περίπτωση της προεκλογικής έξαρσης λείπει η αποκόλληση από την προσαρμογή, τις εμμονές για τα ποσοστά, τις αναθέσεις.

Κάτι άλλο χρειάζεται που όμως λείπει… Κάτι που να απαντά πειστικά στην καθήλωση που έχει επιβληθεί. Χωρίς να συμφωνήσουμε ότι αυτή υπάρχει και πρέπει να την υπερβούμε δεν μπορεί να γίνει βήμα.

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

«Οι μέρες που θα ξανασυγκλονίσουν τον κόσμο θα έρθουν!»

Ελλάδα

Ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο 43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή | EUROKINISSI / ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Παίρνοντας ως αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση, ο Δημήτρης Κουτσούμπας, γ.γ της Κ.Ε. του ΚΚΕ, από το βήμα του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, τόνισε ότι «Το μέλλον δεν είναι ο καπιταλισμός είναι ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός». Ασκώντας κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, είπε ότι μεταλλαχθεί σε «αστικό κόμμα και μετρά ήδη δυόμιση χρόνια αστικής διαχείρισης», δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπό του.

Στην ομιλία του στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», ο Δημήτρης Κουτσούμπας είπε ότι τιμάται η Οκτωβριανή Επανάσταση, «το κορυφαίο κοσμοϊστορικό γεγονός του 20ου αιώνα, που πριν 100 χρόνια άνοιξε το δρόμο. Ώστε εμείς, η εργατική τάξη, οι λαοί όλου του κόσμου να πάρουμε τα μέτρα μας στον 21ο αιώνα, να τον κάνουμε τον αιώνα της τελικής νίκης του “νέου” πάνω στο “παλιό”, να αφήσουμε το στίγμα μας στην ιστορία, να κατακτήσουμε το μέλλον του σοσιαλισμού - κομμουνισμού».

Επισήμανε δε ότι το μέλλον βρίσκεται στην επαναστατική, μοναδική ανατρεπτική πολιτική πρόταση που καταθέτει το ΚΚΕ καθημερινά, εξοπλισμένο με την σχεδόν 100χρονη ιστορική του πείρα, το σύγχρονο επαναστατικό Πρόγραμμά του και τις Αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου του.

Αναφέρθηκε επίσης στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και τον ΔΣΕ, λέγοντας ότι «ήταν τα ηρωικά δημιουργήματα του ΚΚΕ στη χώρα μας. Όσες φορές ο λαός μας δέχτηκε και πάλεψε, στηριγμένος στην ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ, είχε επιτυχίες και νίκες».

Όσον αφορά τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις, ασκώντας κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι «έχει ολοκληρώσει τη μετάλλαξή του σε ένα αστικό κόμμα και μετρά ήδη δυόμιση χρόνια αστικής διαχείρισης», ενώ υποστήριξε ότι ο πρωθυπουργός «αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο του, ως υπηρέτη των μονοπωλιακών ομίλων, της καπιταλιστικής ανάπτυξης».

«Η καπιταλιστική ανάπτυξη, παρά τα όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν απευθύνεται στο λαό, δεν μπορεί να είναι δίκαιη. Γιατί δίκαιη ανάπτυξη σε ένα άδικο σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει», τόνισε.

Επίσης, μίλησε για τα «βαθιά ταξικά και άδικα» αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. και όσα ετοιμάζεται να ψηφίσει με την τρίτη αξιολόγηση.

«Το ίδιο ταξικά και άδικα είναι τα όσα υπόσχεται η Ν.Δ. η οποία βέβαια υποστηρίζει ότι σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνη και ξέρει, και θέλει, και μπορεί να κάνει καλύτερα τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου».

Επίσης, κάλεσε την εργατική τάξη και τη νεολαία να μην παγιδευτούν «για μια ακόμα φορά σε αναχώματα που ετοιμάζονται. Να μην υποταχθεί στους σχεδιασμούς του συστήματος και της Ε.Ε. για τη νέα διάταξη του πολιτικού τους προσωπικού».

Μεταξύ άλλων υπογράμμισε ότι πρέπει να απομονωθεί «η ναζιστική εγκληματική οργάνωση των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, αυτά τα τσιράκια των αφεντικών».

Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τόνισε επίσης ότι το κόμμα «δεν εγκατέλειψε ποτέ την επαναστατική πάλη, δεν αποκήρυξε τον σοσιαλισμό του 20ού αιώνα, δεν έκρυψε ποτέ ότι απέναντι στην στυγνή δικτατορία του κεφαλαίου, υπάρχει μόνο η “δικτατορία του προλεταριάτου”, δηλαδή η εξουσία της εργατικής τάξης που μαζί με τους κοινωνικούς πολύτιμους συμμάχους της αποτελούν την συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία, που είναι η μόνη ικανή να ανοίξει το δρόμο της πραγματικής ελευθερίας, της ειρήνης, της ικανοποίησης των μεγάλων σύγχρονων λαϊκών αναγκών».

Πηγή: efsyn.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κάντο όπως η… Βαρκελώνη!

Της Ζηνοβίας Σαπουνά*


Την περασμένη Τετάρτη –όπως και πάμπολλες Τετάρτες αυτή τη χρονιά– καταγράφηκε ένταση στο Ειρηνοδικείο Αθηνών την ώρα που μέλη πολιτικών σχηματισμών (ΛΑΕ, Πλεύση Ελευθερίας) και κοινωνικών κινημάτων (Κίνημα Δεν Πληρώνω) έβγαζαν συμβολαιογράφους έξω από το κτίριο προκειμένου να μην πραγματοποιηθούν πλειστηριασμοί.

Μια διμοιρία της ΥΜΕΤ βρισκόταν εντός της αίθουσας του Ειρηνοδικείου για να επιβάλει την… τάξη, με τον ίδιο –λίγο πολύ– τρόπο που στις 2 Σεπτεμβρίου ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις είχαν παραταχθεί αξημέρωτα στο Ρέθυμνο έξω από το κατάστημα κάποιου «κόκκινου» δανειολήπτη, το δάνειο του οποίου είχε πουληθεί σε αμερικανικό fund και ο εκπρόσωπος του fund είχε προσέλθει για να κάνει κατάσχεση.

Πλειστηριασμοί ακινήτων, κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών για να πληρωθούν χρέη στην εφορία, καταστήματα που βγαίνουν στο σφυρί, τράπεζες που απαιτούν ληστρικά να αποπληρωθούν τα δάνεια που έδωσαν αφειδώς τα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας, συνιστούν μερικές μόνον από τις πολλές όψεις των δυσβάσταχτων καταστάσεων που καλούνται να ζήσουν και ζουν χιλιάδες συμπολίτες μας.

Έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά τα τελευταία δύο χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη «λαϊκή δεξιά» των Ανεξάρτητων Ελλήνων συνεχίζουν με τις πολιτικές τους να ισοπεδώνουν όχι απλά τις κατακτήσεις της ελληνικής κοινωνίας αλλά να ισοπεδώνουν ακόμα και τα βασικά αγαθά που συνθέτουν το πλαίσιο μιας αξιοπρεπούς ζωής όπως για παράδειγμα είναι η στέγαση. Παρομοίως έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά για την παθητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και τη γενικευμένη παραίτησή της από αγώνες και διεκδικήσεις.

Με το παρόν σημείωμα, επιθυμία είναι να αναδειχθεί πως μπορεί η ιστορική μνήμη να αποτελέσει παράδειγμα. Παράδειγμα για το γεγονός πως λύσεις υπάρχουν ή μπορούν να υπάρξουν, εάν ο ατομικισμός, ο φόβος και η αδράνεια της πλειονότητας δώσουν τη θέση τους στην αλληλεγγύη και τη δράση.

Εν προκειμένω, ένα φωτεινό ιστορικό παράδειγμα έρχεται από την παινεμένη Βαρκελώνη της περιόδου 1910-1936.

Το 1922 ένα ισχυρό συνδικάτο ενοικιαστών έφτασε να εξαγγείλει απεργία σε συνεργασία με το συνδικάτο οικοδόμων. Την περίοδο εκείνη καταγράφονταν συνεχείς διαμαρτυρίες για να μειωθούν τα ενοίκια ή οι τιμές των τροφίμων, απεργοί και άνεργοι αρνούνταν να πληρώσουν στα εστιατόρια, η κατάληψη κατοικιών ήταν σε ημερήσια διάταξη, όπως επίσης και οι παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από τις οικίες των μεγαλοϊδιοκτητών (Κάρλος Τάιμπο, Να ξανασκεφτούμε την Αναρχία).

Αν μπόρεσε η Βαρκελώνη του περασμένου αιώνα, γιατί να μην μπορέσει η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη ή η Λάρισα του 2017;

Αν μπορούν μια χούφτα άνθρωποι στα Ειρηνοδικεία να σταματούν πλειστηριασμούς, γιατί να μην μπορέσουν χιλιάδες στους δρόμους να ανατρέψουν πολιτικές;

*Η Ζηνοβία Σαπουνά είναι δημοσιογράφος

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τα παιδιά του Τσε στη Βολιβία

Κόσμος


«Σε στιγμές είναι απειλητικές για την κυριαρχία των λαών της δικής μας Αμερικής, μας καλεί η ανάγκη να ανεμίσουμε τις σημαίες του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Του Kομαντάντε που αγωνίστηκε για έναν καλύτερο κόσμο, αναπτύσσοντας τη δική του σκέψη, μέσα από ένα δημιουργικό και αυτόχθονα μαρξισμό, συνδυάζοντας συνεκτικά και με συνέπεια τη σκέψη, το λόγο και την πράξη. Είναι γι’ αυτές του τις αρετές που αγαπήθηκε και είναι πάντα παρών σε όλους τους εξεγερτικούς αγώνες όχι μονάχα της ηπείρου μας, αλλά όλου του πλανήτη». Με αυτά τα λόγια η Επιτροπή για τα 50 Χρόνια του Τσε στη Βολιβία καλεί τους έντιμους ανθρώπους του πλανήτη να τον τιμήσουν, «συνεχίζοντας να αγωνίζονται και να συζητούν, να σκέφτονται και να οργανώνονται».

Ο Βολιβιάνος πρόεδρος Έβο Μοράλες δήλωσε αυτήν την εβδομάδα ότι τα τέσσερα παιδιά του Τσε, που ζουν στην Κούβα, θα πάρουν μέρος τον επόμενο μήνα σε «συγκέντρωση των λαών εναντίον του ιμπεριαλιστικού και καπιταλιστικού συστήματος», που θα πραγματοποιηθεί στο Λα Ιγκέρα της Βολιβίας – το χωριό στο οποίο δολοφονήθηκε ο μεγάλος Λατινοαμερικάνος επαναστάτης. Oι εκδηλώσεις που θα γίνουν στη Βολιβία, και θα κορυφωθούν στο Λα Ιγκέρα, «είναι φόρος τιμής στον Ερνέστο Γκεβάρα, αλλά ταυτόχρονα σηματοδοτούν την επανεκκίνηση του αγώνα των λαών μας ενάντια στην αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό», τόνισε ο Μοράλες.

Πράγματι, μισό αιώνα μετά το θάνατό του, οι βαθιές πεποιθήσεις, το πείσμα και η ανιδιοτέλεια του Τσε εξακολουθούν να τον κρατούν ζωντανό στη μνήμη των λαών της Λατινικής Αμερικής. Όσο για τον άνθρωπο που υλοποίησε την εντολή δολοφονίας του Τσε, τον 27χρονο τότε λοχία Μάριο Τεράν, ζει πάντα με τις τύψεις του στη Βολιβία. Εγκαταλειμμένος απ’ όλους και πάμφτωχος, το 2006 αναγκάστηκε να καταφύγει στους Κουβανούς εθελοντές γιατρούς που έφτασαν στη Βολιβία για να προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους! Αυτοί τον γιάτρεψαν από τον καταρράκτη, επαναφέροντας την όρασή του. Ίσως αυτή η πράξη ανθρωπιάς να ήταν και η πιο γλυκιά «εκδίκηση» για τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα…

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ξεπούλημα νερών: Όταν ακόμη και το Σίτι βγαίνει στον Τσίπρα από αριστερά


Όταν οι άλλοι γύριζαν ο Αλέξης και οι ΣΥΡΙΖΑίοι πήγαιναν…
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ  
Όταν στην Μέκκα του νεοφιλελευθερισμού, τη βρετανική πρωτεύουσα λένε «ως εδώ» και «δεν πάει άλλο» με την ιδιωτικοποίηση του νερού, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και ο Τσίπρας όπως και εκατοντάδες άλλοι ΣΥΡΙΖΑίοι, που έχτισαν πολιτική καριέρα ως λαθρεπιβάτες του κινήματος κατά του ξεπουλήματος των νερών, τώρα υποδέχεται εν χορδαίς και οργάνοις τον Μακρόν συνοδευόμενο από στελέχη της Suez και της EDF οι οποίοι  ετοιμάζονται να εξαγοράσουν τις ελληνικές εταιρείες ύδατος.
Τα αλλεπάλληλα ρεπορτάζ των Financial Times για την ιδιωτικοποίηση που επιβλήθηκε το 1989 επί Θάτσερ σε Αγγλία και Ουαλία ήταν καταιγιστικά: «28 χρόνια μετά, τα αποτελέσματα από το πείραμα είναι ξεκάθαρα. Έχει αποτύχει», έγραφαν σε ανάλυση με τίτλο «Το καθεστώς του νερού κραυγάζει για αλλαγή». Οι αιτίες που επιβεβαιώνουν την αποτυχία (για την κοινωνία) της ιδιωτικοποίησης των νερών είναι πολλές: Οι τιμές έχουν αυξηθεί ταχύτερα από τον πληθωρισμό κατά 40%, ενώ, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς που εξειδικεύεται σε έρευνες κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αν τα νερά ήταν ακόμη δημόσια οι καταναλωτές θα πλήρωναν 500 λίρες ετησίως λιγότερες στους λογαριασμούς τους. Η μεγαλύτερη από τις ιδιωτικές εταιρείες η Thames Water μόλυνε τον Τάμεση ρίχνοντας στο ποτάμι (κρατηθείτε!) …4,2 δισ. λίτρα ακάθαρτων υδάτων! Μια άλλη, η Wakefield τα έριξε σε λίμνη, κοκ. Εξαγγέλλονται θηριώδη έργα ύψους 4,2 δισ. λιρών αμφίβολης όμως αξίας που κάνουν τους περιβαλλοντολόγους – επιστήμονες να τραβούν τα μαλλιά τους. Το δε χρέος και των 9 ιδιωτικών εταιρειών φτάνει τα 42 δισ. λίρες όταν τη στιγμή της ιδιωτικοποίησης δεν υπήρχε ούτε μισή λίρα χρέους.
Κι όσο για τη ρυθμιστική αρχή, που με βάση το επίσημο παραμύθι θα επιβάλλει τον ανταγωνισμό, τιθασεύοντας υποτίθεται τις αχαλίνωτες δυνάμεις της αγοράς; Γράφει η εφημερίδα του Σίτι με την απαράμιλλη ειρωνεία της, ξεπερνώντας από τα αριστερά ακόμη και την Αυγή: «Είναι δύσκολο να αποφύγεις το συμπέρασμα ότι είναι πιο επικεντρωμένη στο να κρατάει τον κλάδο ευτυχή παρά τους καταναλωτές»…
Μπορεί όμως Άγγλοι και Ουαλοί να έχουν πει το νερό νεράκι (όπως θα γίνει και στην Ελλάδα αν αφεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει τα σχέδια του) κάποιοι ωστόσο κερδίζουν δισ.! Είναι οι εταιρείες ιδιωτικού κεφαλαίου (private equity) υπεράκτιες κατά βάση που έχουν αγοράσει τις 6 από τις 9 εταιρείες ύδατος, βγάζοντας τις από το χρηματιστήριο, με ένα και μοναδικό σκοπό: Εντελώς ιδιωτικά να νέμονται τα κέρδη τους. Συγκεκριμένα τα 18,1 δις. λίρες από τα 18,8 δις. κερδών, που διανεμήθηκαν ως μερίσματα. Κι όσο για τους διευθύνοντες συμβούλους τους; Με βάση στοιχεία πάλι των FT που δημοσιεύτηκαν στις 10 Σεπτεμβρίου στις σελίδες του επιχειρηματικού ρεπορτάζ, σε άρθρο με τίτλο «Η ιδιωτικοποίηση του νερού περισσότερο μοιάζει με οργανωμένη κλοπή» (είστε κι εσείς σίγουροι ότι τέτοιος τίτλος θα κοβόταν από την Αυγή;) οι αμοιβές τους αρχίζουν από 1,2 εκ. και φτάνουν τα 2,8 εκ. ετησίως! Να ποιοί ωφελούνται από τις ιδιωτικοποιήσεις… Και μαζί φυσικά ορισμένοι παρακεντέδες πολιτικοί και δημοσιογράφοι που θα βρουν νέα πηγή ρευστού για να χτίσουν τις επόμενες πολιτικές καριέρες…
Πηγή: Πριν

Διαβάστε Περισσότερα »

Κλαίμε. Συγχαρητήρια Τσίπρα σε Μέρκελ: Η δημοκρατική Ευρώπη πιο σημαντική από πότε


Τα συγχαρητήριά του στην Άνγκελα Μέρκελ έστειλε μέσω tweet του ο Αλέξης Τσίπρας, μετά τη νίκη της στις γερμανικές εκλογές. 

«Συγχαρητήρια στην Άγγελα Μέρκελ για την νίκη της στις γερμανικές εκλογές. Η αλληλέγγυα και δημοκρατική Ευρώπη είναι σήμερα πιο σημαντική και αναγκαία από πότε» έγραψε ο πρωθυπουργός, και συμπλήρωσε: «Οσοι πιστεύουμε σε αυτήν οφείλουμε, παρά τις διαφορές, να εργαστούμε μαζί για την εμβάθυνση και διεύρυνση των ευρωπαϊκών αξιών». 

iefimerida.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Σφαλιάρα για Μακρόν στις σημερινές εκλογές για την Γερουσία


Οι Συντηρητικοί ήταν οι μεγάλοι νικητές στην Γαλλία στις σημερινές εκλογές για το σώμα της Γερουσίας, αποτελώντας ένα πλήγμα για τον Μακρόν που είχε σαρώσει στις  εκλογές για το Κοινοβούλιο.

Το πλήγμα δεν είναι βέβαια καθοριστικό αφού και σε μία συγκυρία που ο Μακρόν περνά το αντεργατικό νομοσχέδιο, ούτε οι Γαλλική Δεξιά δεν θέλει να το εμποδίσει αλλά ούτε και η Γερουσία μπορεί να το μπλοκάρει.

Οι Συντηρητικοί εξασφαλίζουν με την πρώτη κατανομή 144-156 έδρες από τις 342 και πάνε για την πλειοψηφία, ενώ η παράταξη Μακρόν που συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογές στην Γερουσία δεν αναμένεται να πάρει πάνω από 30 έδρες.

Σε αυτές τις εκλογές ψηφίζουν 75000 αξιωματούχοι, δήμαρχοι,τοπικοί, περιφερειακοί σύμβουλοι.

Διαβάστε Περισσότερα »

Γερμανία: Δεν μετέχει το SPD σε συνασπισμό με την Μέρκελ


Το χαμηλότερο ποσοστό του μεταπολεμικά κατέγραψε το SPD, αν βεβαίως επιβεβαιωθούν τα exit poll που το θέλουν να έρχεται στη δεύτερη θέση με ποσοστό 20.2%. 

Με τη δημοσιοποίηση των έξιτ πολ οι σοσιαλδημοκράτες έκαναν λόγο για βαρια ήττα με την αντιπρόεδρο του κόμματος να αναφέρει ότι το SPD δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε κυβερνητικό συνασπισμό. «Αυτό είναι το τέλος του μεγάλου συνασπισμού» δήλωσε άλλο στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών.

Την είδηση επιβεβαίωνει και ο γραμματέας του κόμματος που ανέφερε ότι από δω και μπρος το SPD θα κάθεται στα έδρα της αντιπολίτευσης. 

Η αντιπρόεδρος του SPD προχώρησε μάλιστα ένα βήμα παραπέρα δηλώνοντας ότι ο κ. Σουλτς δεν θα παραμείνει πρόεδρος, κάτι που ωστόσο δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται αφού σε τοποθέτησή του μετά το exit poll ο κ. Σουλτς δεν προχώρησε σε τέτοια δήλωσε. 

Ο Μάρτιν Σουλτς προχώρησε σε δηλώσεις λίγο μετά:

"Ευχαριστούμε όσους προσπάθησαν. Μας ψήφισαν λιγότεροι από όσους περιμέναμε. Δεν καταφέραμε να πείσουμε τους ψηφοφόρους μας. Η δική μας αποστολή είναι να διασφαλίσουμε την κοινωνική συνοχή. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για τη δημοκρατία και την ανεκτικότητα. Για μια ανοικτή κοινωνία. Οι σοσιαλδημοκράτες είμαστε το προπύργιο της δημοκρατίας".   

Και συμπλήρωσε:

"Ιδιαίτερη λυπηρό για εμάς είναι ότι βγαίνει το ακροδεξιό κόμμα με τέτοια δύναμη. Αυτό που για κάποιους θεωρείται ανθρωπιά, αλληλεγγύη, άλλοι το βλέπουν ως κάτι κακό."

Πάντως ο ίδιος διευκρίνησε ότι θα ξαναθέσει υποψηφιότητα για την επανεκλογή του στην εσωκομματική αναμέτρηση του Δεκεμβρίου. 

Νωρίτερα, η αντιπρόεδρος του SPD, Μανουέλα Σβέζιχ είχε δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα παραμονής του Σουλτς στην ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών. 



Διαβάστε Περισσότερα »

Συσσώρευση Αιολικών Σταθμών στην περιοχή NATURA όρους Όχη Νότιας Καρυστίας- Αντίσταση Τώρα


Εδώ και πολλά χρόνια έχει αποφασιστεί η  άναρχη εγκατασταση πλέον των 200 ανεμογεννητριών μέσα στην προστατευόμενη περιοχή της Νότιας Καρυστίας-νήσου Εύβοιας. ( βλ.χαρτη με τους αιολικούς σταθμούς) 

Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Νότιας Καρυστίας (ΣΠΠΕΝΚ)διεξάγει ανένδοτο αγώνα κατά της καταστροφής της βιοποικιλότητας και του μοναδικού τοπίου της περιοχής από την εγκατάσταση αυτών των αιολικών σταθμών και των συνοδών τους έργων ( οδοποιία , εναέρια καλώδια υψηλής τάσης κλπ) που έχουν αδειοδοτηθεί από το ΥΠΕΝ και ήδη η εταιρία JASPER και ENEL έχουν ξεκινήσει εργασίες. 

Ο ΣΠΠΕΝΚ έχει προσφύγει στο ΣτΕ κατα της εταιρίας ENEL και θα εκδικαστεί η υπόθεση τον Οκτώβριο του 2017. 

Όμως αυτό δεν τους εμπόδισε να ξεκινήσουν εργασίες. 

Όμως το θερινό τμήμα του ΣτΕ διέταξε προσωρινή διακοπή εργασιών για την εταιρία ENEL μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 οπότε θα συζητηθεί η αίτηση του ΣΠΠΕΝΚ για γενική αναστολή εργασιών μέχρι τελικής εκδίκασης της προσφυγής μας(βλ.συνημμενο Δελτίο Τύπου).

Απο τοτε τα συστημικά μεσα ενημέρωσης εχουν επιδοθει σε μια εκστρατεία κατασυκοφάντησης τού αγώνα μας ( βλ συνημμένη εφημερίδα κεφάλαιο).

Στοιχεία από ΜΠΕ εταιριών αιολικών σταθμών:Δείτε ΕΔΩ αναφορά του ΣΠΠΕΝΚ για το μέγεθος της επέμβασης στην περιοχή NATURA Νότιας Καρυστίας. 

Επισυνάπτουμε φωτογραφίες τοπίων της Όχης και από τις εργασίες τής εταιρίας ΕΝEL. 


Μνημεία όρους Όχη 

Στην ψηλότερη κορυφή της Όχης υπάρχουν τα πανάρχαια Δρακόσπιτα αγνώστων κατασκευαστών. 
Ιχνη  του άγνωστου λαού που κατασκεύασε αυτα τα μνημεία υπάρχουν σε όλη την περιοχή, αλλά  το Υπουργείο Πολιτισμού δείχνει μηδενικό ενδιαφέρον για ανασκαφές και προστασία τών αρχαιολογικών χώρων. 

Οι μπουλντόζες προχωρούν σε διανοίξεις, με την τυπική παρουσία ενός αρχαιολόγου ενώ τα μέτωπα εργασιών της εταιρίας είναι πολλά. 


Καταγγελίες για μη τήρηση της νομιμότητας 

Ο ΣΠΠΕΝΚ έχει καταγγείλει στην Υπηρεσία Αδειοδότησης του ΥΠΕΝ παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας από τις εταιρίες αυτές.

Οι αντιδράσεις των αρμοδίων υπηρεσιών στις καταγγελίες, είναι απίστευτα αδιάφορες και δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα του θέματος και τις ευθύνες τους.

Επειδή πρόκειται για την καταστροφή ενός παραδείσου μόλις 2.5 ώρες από την Αθήνα 

Επειδή πρόκειται για μεγάλη σκευωρία με σκοπό το γρήγορο κέρδος των εταιριών αιολικών σταθμών σε συνεργασία με κρατικούς λειτουργούς χωρίς κανένα όφελος για τον πληθυσμό της Νότιας Καρυστίας. 

Ζητούμε την συμπαράστασή και τη βοήθεια κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου για τη σωτηρία της προστατευόμενης περιοχής του βουνού Όχη.

Βαρελά Βασιλική για τον ΣΠΠΕΝΚ - Πολιτικός Μηχανικός 
Τηλ: 6975626877/2262100911 

Διαβάστε Περισσότερα »

«Πλακάκια» τα έχουν κάνει Αμερικάνοι και Τζιχαντιστές – Αδιάψευστες αεροφωτογραφίες των Ρώσων


Δεν είναι κάτι παλιό. Και στον πόλεμο του Αφγανιστάν, εκεί που ανδρώθηκε και θέριεψε ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, οι Αμερικανοί, ήταν οι καλύτεροι φίλοι των μουτζαχεντίν.

Τώρα ρωσικό αεροσκάφος, φωτογράφισε θωρακισμένα οχήματα τύπου Hummer των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού, να βρίσκονται σε σημεία που είχαν οχυρωθεί προηγουμένως από τζιχαντιστές στην περιοχή Ντέιρ αλ-Ζορ.

Το Ρωσικό υπουργείο Άμυνας μάλιστα καταγγέλλει τους Αμερικάνους: «Στις λήψεις φαίνεται καθαρά, ότι μονάδες των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ βρίσκονται σε οχυρωμένα σημεία, τα οποία ήταν προηγουμένως εξοπλισμένα από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους»



Η πλευρά των ΗΠΑ, μέχρι στιγμής δεν έχει σχολιάσει τις φωτογραφίες 



Διαβάστε Περισσότερα »

Οι αήθεις πρακτικές της κυρίας Παπαχελάς και το City Plazza


Το City Plazza γενικά δεν το αγγίζουμε γιατί το εγχείρημα της κατάληψης αυτής και η πολεμική που έχει ξεσπάσει γύρω από αυτή δεν μας αφορά και δεν αφορά και την κοινωνία.

Το City Plazza είναι ένα εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο που η ιδιοκτησία του ανήκει στην κυρία Αλίκη Παπαχελά και ένας λόγος που δεν πανηγυρίσαμε με την κατάληψη ήταν γιατί η ιδιοκτήτρια δεν ήταν κάνα μεγαλοπαράγοντας ή το Δημόσιο που είχε ένα κτίριο άδειο. Το είχε ανάγκη, έλεγε, την πιστεύουμε. 

Επίσης η ανοχή μέρους των καταληψιών ατομικά κυρίως στις κυβερνητικές πολιτικές που επέτειναν το προσφυγικό πρόβλημα στην χώρα μας έκαναν σαν ιστολόγιο να βλέπουμε με προβληματισμό ένα εγχείρημα που ωφελούσε μετανάστες μεν αλλά κινδύνευε να ξεπλύνει την εγκληματική κυβερνητική πολιτική.

Από την άλλη όμως έχουμε την τουλάχιστον προβληματική συμπεριφορά της ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείο, Αλίκης Παπαχελά η οποία είχε και φιλίες από τον αριστερό χώρο.

Η κυρία Παπαχελά από την αρχή επιζητούσε την "αστυνομική" λύση του θέματος. Να μπουκάρει η αστυνομία σε αυτή τη κατάληψη για να της αποδώσει το κτίριο. Το θέμα είναι ότι μαζί με το CIty Plazza υπάρχουν δεκάδες άλλες καταλήψεις και η νομιμοποίηση από μεριάς του Κινήματος μία τέτοιας αστυνομικής επιχείρησης θα νομιμοποιούσε αυτόματα την εκκένωση δεκάδων καταλήψεων σε όλη την χώρα. Αυτό κανείς που ανήκει στην Αριστερά δεν μπορεί να το ανεχθεί.

Επίσης η κυρία Παπαχελά απευθύνθηκε μέχρι και στην Τατιάνα Στεφανίδου, γνωστή πολέμιο της αριστεράς για να βρει το δίκιο της, ενώ παράλληλα απαιτούσε από την αριστερά να την υπερασπιστεί.

Πέραν τούτο η κυρία Παπαχελά όποιον δημόσια (μέσω social media) δεν ταυτίζεται μαζί της τον θεωρεί καταληψία του City Plazza (την αφήνουμε να το νομίζει) και τον κρεμάει στα κάγκελα με αναρτήσεις της χωρίς το "θύμα" να έχει δικαίωμα απάντησης. Κάτι τέτοιο έκανε με τον συντάκτη του ιστολογίου, Σπύρο Γουδέβενο που τον κρέμασε για ένα σχόλιο "ότι δεν αφορά ιδιαίτερα την κοινωνία το θέμα της κατάληψης" χωρίς δικαίωμα πάντα απάντησης


Σε σχόλιο, αναγκαστικά σε τρίτο, του συντάκτη μας για το μη δικαίωμα απάντησης, η κυρία Παπαχελά απάντησε με ύβρεις χωρίς να αφαιρέσει το ποστάρισμα της, στο οποίο δεν μπορούσε ο συντάκτης να απαντήσει.

Αυτές οι πρακτικές , του τύπου "σε εκθέτω χωρίς να μπορείς να απαντήσεις" , και μάλιστα με ένα σχόλιο που κανείς δεν μπορεί να βγάλει νόημα από αυτό και μόνο, είναι ακροδεξιές. 

Αν τώρα το γεγονός ότι ο συντάκτης μας είναι μέλος της Λαϊκής Ενότητας και μέσω αυτού χτυπάτε το κόμμα, σας απαντάμε ότι ποτέ (ακόμα και όταν υποστηρίξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ) δεν ταυτιζόμαστε με όλες τις θέσεις ενός φορέα που μπορεί να είμαστε κοντά. Έχουμε και δική μας άποψη!!

Και εντέλει αν το πρόβλημα της κυρίας Παπαχελά είναι η ΛΑΕ, ας πάει να το λύσει στα γραφεία της





Διαβάστε Περισσότερα »

Πρόεδρος των αστυνομικών:»Θα μας δείτε να εμποδίζουμε αστυνομικούς συναδέλφους από το να παίρνουν οι τράπεζες τα σπίτια του κοσμάκη» (video)





Νέα κόντρα ανάμεσα στους συνδικαλιστές της αστυνομίας με την κυβέρνηση θα πυροδοτήσει το ενδεχόμενο πίεσης των αστυνομικών για να δράσουν υπέρ των τραπεζών σε περιπτώσεις πλειστηριασμών ακινήτων.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Χρυσή Αυγή στον “Καιάδα” του σατανισμού



(Κείμενο: Αλέξανδρος Κόντης, RealNews, 24/9/2017)
Διαβάστε Περισσότερα »

Η διεθνής της ακροδεξιάς τρομοκρατίας: Χρυσή Αυγή και Σάρλοτσβιλ (video)



“…Την καίρια σημασία της δίκης της Χρυσής Αυγής για τη δημόσια ασφάλεια ήρθαν να θυμίσουν οι υπερατλαντικές αποκαλύψεις μετά το Σάρλοτσβιλ.
Διαβάστε Περισσότερα »

Γερμανικές εκλογές: Νίκη Μέρκελ, πατατράκ για Σουλτς, θηριώδης άνοδος ακροδεξιάς


Νίκη μεν της Μέρκελ, αλλά με απώλειες δείχνουν τα exit poll. Με 32,5% οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ αντί του 34% που είχαν στις εκλογές του 2013 με την Μέρκελ να είναι σίγουρα η επόμενη Καγκελάριος.
 
Στο ιστορικό χαμηλό 20% καταλήγουν οι Σοσιαλδημοκράτες του SPD που με την επιλογή που έκαναν να ηγηθεί ο Σούλτς και να συγκυβερνήσουν με την Μέρκελ το προηγούμενο διάστημα προκάλεσε απώλειες αφού δεν είχαν να δώσουν κάτι διαφορετικό από την Μέρκελ.

Το ακροδεξιό AFD, έκανε την δυσάρεστη έκπληξη με 13% και πλέον αποτελεί μέγα ζήτημα στην χώρα Η ξενοφοβική ρητορεία της ΕΕ και της Μέρκελ που προέβαλαν κάποιους χιλιάδες Σύριους μετανάστες ως μεγάλο πρόβλημα, έδωσαν πάτημα στην ακροδεξιά να εκφράσει την ξενοφοβία.

Στην τέταρτη θέση οι Φιλελεύθεροι στο 10%.

Στην πεμπτη θέση η Αριστερά, DIE LINKE και οι Πράσινοι με 9%. Με την αριστερά να συντηρεί τις δυνάμεις της και τους Πράσινους να αυξάνουν λίγο τις δυνάμεις τους.

Γρίφο αποτελεί με ποιους θα συγκυβερνήσει η Μέρκελ γιατί το πατατράκ του SPD μπορεί να οδηγήσει το δεύτερο στην απόφαση να μην φθαρεί άλλο με μία συγκυβέρνηση με την Μέρκελ. Από την άλλη υπάρχει το σενάριο συγκυβέρνησης Μέρκελ, Φιλελευθέρων και Πρασίνων.

Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου